Anekdotiek en 'van horen zeggen'

Goed geschreven familiekroniek die getuigt van belangstelling en genegenheid voor de familie. Het is zo een boek waarvan je denkt : ooit hebben ze tegen Jan Aertsen gezegd (die ongetwijfeld ook een goede verteller is) : Jan, ge moet daar een boek over schrijven. Zo gezegd, zo gedaan. Als Jan op pensioen gaat, heeft hij de tijd en begint hij aan zijn magnus opus. Maar hij slaagt er wel in er een zeer leesbaar en genietbaar boek van te maken. Het staat boordevol anekdotes, waarschijnlijk aangedikt door de tand des tijds, maar de verhalen getuigen van een liefde voor de familie en de heimat. Dat je er op het einde nog een lexicon van het Loenhoutse dialect bovenop krijgt, is meegenomen, zeker voor onze Noorderburen die zich geroepen voelen om dit boek te lezen. Een portie nostalgie, nog wat wijze levenslessen over de vergankelijkheid van het leven en je hebt het boek uit. Ik mis wat structuur en diepgang om er een extra ster voor te geven, maar het leest in ieder geval lekker weg.