Kleine duif

Een wat de bekendste Catalaanse romans, voor het eerst verschenen in 1962. Ik proefde er iets in van de sfeer van Gabriel Garcia Marquez. Beetje mysterieus, het verdriet, de oorlog, die duiven...
De jonge Natalia, door haar echtgenoot Quimet consequent Colometa (mijn kleine duif) genoemd, vertelt in haar eigen woorden haar levensverhaal tegen de achtergrond van de Spaanse burgeroorlog. Mooie sfeer. Wel een beetje triest.
'Maar het punt was dat ik niet goed wist waarom ik eigenlijk op de wereld was' . Ze treft het ook niet bepaald met Quimet, hij is ongeduldig, impulsief, gaat altijd zijn eigen gang en overlegt niets met zijn vrouw.
Wat me opviel en ik niet zo goed kon plaatsen was, dat de huizen die voorkomen in het verhaal zo ontzettend gedetailleerd worden beschreven.