Niet helemaal in balans

Een veelbesproken en inmiddels overbekend boek. Was er vorig voorjaar al eens in begonnen maar gestopt omdat ik me erg stoorde aan haar taalgebruik.
Bij mijn tweede poging is het wel gelukt om het boek uit te lezen.
Haar boodschap is beslist de moeite waard en het is bijzonder om zo van binnenuit te lezen hoe ze beknot wordt in haar leven. Hoe een jonge vrouw naar vrijheid snakt, naar gelijkheid met de mannen in de familie. En hoe afschuwelijk dat is. Ik vind wel dat ze erg hard en naar schrijft over haar moeder.
De schrijfstijl is wonderlijk, ze gebruikt soms overdreven moeilijke woorden, quasi- intellectueel, afgewisseld met platte vulgaire taal. Ze schrijft lange essay-achtige passages die alle kanten opgaan en bijna niet te volgen zijn. Ook kun je helaas nogal wat fouten noteren...
Een onevenwichtig boek maar door dit allemaal zo op te schrijven heeft Lale Gül zich ongelofelijk kwetsbaar gemaakt.