Recensie De duivenplaag

Prachtige, bijzondere roman waarin een verhaal over een moord en de vreselijke gevolgen daarvan, verteld wordt door verschillende personen. Ieder vertelt vanuit eigen perspectief, alle verhalen en ook alle vertellers zijn op een of andere manier met elkaar verbonden. Het verhaal speelt zich af aan de rand van een indianenreservaat in North Dakota in het uitstervende stadje Pluto. De bewoners worstelen nog steeds met de gebeurtenissen rond de moord, inmiddels tientallen jaren geleden.

Er is misdaad,er zijn tragische liefdes- en familiegeschiedenissen, historie en avontuur, een freaky sekte, drama en romantiek dus maar zeker ook humor. Erg mooi en ontroerend vond ik bijvoorbeeld het verhaal over Shamengwa, de gebroeders Peace en de viool.
Het verhaal is best ingewikkeld en je vraagt je soms wel af waar het naar toe gaat maar gaandeweg worden de verbanden duidelijk en inderdaad, aan het slot valt het meeste (maar niet alles) op z’n plaats.

Erg genoten van dit meeslepende verhaal over de kleurrijke Mooshum, zijn Chippewafamilie en de overige Pluto-bewoners. Pluto:‘dat het koudste, eenzaamste en misschien meest ongastvrije hemellichaam van ons zonnestelsel is, maar het is nooit de bedoeling geweest dat dat weerspiegeld zou worden in onze kleine gemeenschap’.