Recensie De zoon

Als je het wilt hebben over The Great American Novel, dan is dit er een volgens mij. Weergaloos! Een adembenemend, historisch verhaal over de geschiedenis van Texas, de dynastie van de McCulloughs. Prachtige natuurbeschrijvingen afgewisseld met gedetailleerde uiteenzettingen over de wrede strijd om het bestaan, de zeden en gewoonten van de tijd (zowel de 19e, de 20e en begin 21e eeuw), van indianen, Texanen, Mexicanen. Gruwelijkheden worden bijzonder realistisch neergezet, misselijkmakend soms en schokkend zeker.

Je hoort het verhaal uit (elkaar afwisselend) drie of eigenlijk vier monden waardoor vanzelf verschillende invalshoeken en gezichtspunten worden belicht. Dat maakt het geloofwaardig maar soms ook wel ingewikkeld. Ik heb regelmatig teruggebladerd. De meest indrukwekkende verteller en centrale figuur is toch wel Eli, als kind ontvoerd door de Comanches, later Texas Ranger, militair voor de Confederatie en grootgrondbezitter.

Ook af en toe even googlen kan geen kwaad. De Amerikaanse geschiedenis vind ik wel interessant maar is geen gesneden koek voor mij. Soms even iets nalezen hielp mij in ieder geval voor een beter begrip van sommige gebeurtenissen .

‘Een mens, een leven – het was nauwelijks het vermelden waard. De Visigoten hadden de Romeinen vernietigd en waren zelf vernietigd door de moslims. Die door de Spanjaarden en Portugezen werden vernietigd. Het was geen prettig verhaal, daar had je Hitler niet voor nodig. En toch bestond zij. Ze ademde , had deze gedachten. Het bloed dat door de geschiedenis stroomde kon elke rivier en oceaan vullen, maar ondanks alle slachtingen was jij er.’