Recensie Het eeuwige volk kent geen angst

Een literair meesterwerk zoals hierboven staat, vind ik wat overdreven. (Sowieso vind ik de tekst niet zo kloppen ) Wel is het zeker een verhaal wat indruk maakt. Het zijn eigenlijk wat los van elkaar staande hoofdstukken met een wisselend perspectief, waarin je leest over drie jonge Israëlische vrouwen en vooral over hun militaire diensttijd.
Yael lijkt de vrolijkste, ze is in het leger wapeninstructeur, Avishag, de stilste bewaakt de grens met Egypte en Lea, de slimste wordt tot haar teleurstelling bij de militaire politie geplaatst. Verveling, wachten, herhaling van handelingen maken een groot deel van hun tijd uit. Maar allen maken ook gruwelijke gebeurtenissen mee en hebben grote moeite om na hun diensttijd hun leven weer op te pakken.

Ik vond de kwaliteit van de hoofdstukken wat wisselend maar enkelen grijpen je bij de keel, zijn aangrijpend en bezorgden me kippevel. Bijvoorbeeld het hoofdstuk over Avishag en haar vader en het laatste hoofdstuk: ‘Operatie Avondlicht’ over Yael en haar moeder.
Zeker een aanrader!