Recensie Utopia

Niet echt het juiste boek voor mij de afgelopen weken. Heb me er behoorlijk doorheen moeten worstelen, hoewel het inderdaad best makkelijk leest, ook vond ik het bijwijlen saai. Wel blij dat ik het nu eens gelezen heb.
Bijzonder om te lezen dat er al in 1515 ideeën waren over euthanasie al vraag ik me af of het zo moet gaan: ‘er komt een delegatie van priesters en andere gezagsdragers bij de patiënt op bezoek om hem voor te houden dat hij, nu hij het leven niet meer aankan en een last is geworden voor zichzelf en voor anderen, misschien wel zijn eigen dood overleefd heeft’ dat vind ik dan wel weer erg eng!

Mooie ideeën bijvoorbeeld
over het leger: ‘het is niet echt bevorderlijk voor een land om een eindeloze menigte van lieden te onderhouden die een bedreiging vormen voor de vrede, alleen omdat je voorbereid wilt zijn op een oorlog die je niet eens hoeft te voeren als je niet wilt. Je beleid zou juist veel meer gericht moeten zijn op vrede’

over religie: 'men mocht wel proberen anderen tot zijn eigen geloof te bekeren, maar dan alleen in een rustig gesprek en met rationele argumenten, zonder de andere godsdiensten af te kraken. Geweld en schelden om de argumenten kracht bij te zetten was vanaf dat moment uit den boze. Als iemand al te fanatiek probeert anderen te bekeren bestaat zijn straf uit slavernij of ballingschap’

over de overheid: ‘het maatschappelijk klimaat is vriendelijk en de overheid stelt zich nooit arrogant of autoritair op …… Respect voor de overheid wordt in Utopia niet afgedwongen maar verdiend en zo hoort het ook’

Een ideale samenleving waar ik voor geen goud zou willen wonen overigens al is het maar om de uniforme kleding, het gezamenlijk eten in hallen en als een stad teveel inwoners kreeg, kon je opgelegd worden om op het vasteland op een braakliggend terrein, een kolonie te stichten! En als er dan weer te weinig mensen waren, kon je weer teruggehaald worden. Ook van een zin als: ‘vrouwen worden geacht hun man te verzorgen’ of over straffen: ‘vrouwen worden gestraft door hun man’, krijg ik wel erg de kriebels.

Maar ik kan me ook wel voorstellen dat veel beschreven ideeën begin 16e eeuw wèl als zeer ideaal werden gezien. En wat toch wel wonderlijk is, is dat iemand die bekend stond als vrome katholiek, schreef over vrouwelijke priesters, gehuwde priesters, euthanasie en echtscheiding.