Een benadering van poëzie zonder poespas

Af en toe neem ik me voor om meer gedichten te lezen. 'Een gedicht is ook maar een ding' van Lidewijde Paris gaat daar vast bij helpen door haar wat nonchalante benadering van poëzie: iets dat een keer is ontstaan, dat zich soms aan regels houdt, dat zich voor alles leent, dat het hart beroert, waar de tijd zijn tanden in zet, waar hard aan gewerkt is, dat zich niet makkelijk laat vangen en waar nog veel meer over valt te zeggen. Oftewel: een interessante kris-kras-trektocht door de Nederlandstalige poëzie van de middeleeuwen tot nu, met veel voorbeelden, verbanden én verschillen.