De kwetsbaarheid van het leven op aarde

Het beeld van onze aarde, gezien vanuit een ruimtecapsule in 1968, laat zien hoe klein en kwetsbaar de mensheid is. 'Een leven op onze planeet' van David Attenborough beschrijft deze kwetsbaarheid treffend door beginnend in 1937 en eindigend in 2020 de bevolkingsomvang (van 2,3 naar 7,8 miljard) en de afname van het percentage 'woeste gronden' (van 66 tot 35 %) op aarde te vermelden en ook voor de komende eeuw een beeld te schetsen van wat ons te wachten staat als we doorgaan de aarde uit te putten zoals we dat nu doen. Een deprimerend beeld dat hij illustreert door de fasen waarin een populatie bacteriën in een reageerbuisje onvermijdelijk afstevent op haar eigen ondergang. Gelukkig acht hij de mensheid slim genoeg om dit te voorkomen, waarbij hij uitgaat van het donut-model van van Kate Raworth: stoppen met streven naar (economische) groei, omschakelen naar schone energie, maar vooral: land en zee weer 'wild' maken. Een belangrijke boodschap.