Een nogal teleurstellend open einde

Flann O'Brien wordt in de flaptekst benoemd als 'een van de grote komische genieën en een van de meest geïnspireerde literaire geesten van de 20e eeuw'. Ik zie dat zelf niet echt terug in 'Het Dalkey-archief'. O'Brien kan zeker goed schrijven, met krachtige beelden en bijzonder woordgebruik. Het begin van het boek is ook boeiend door de ontmoeting met een bijzondere geleerde, die de tijd kan terugdraaien en van plan is de mensheid te vernietigen. En de politieman die niet op een fiets wil rijden omdat hij denkt dat hij - door de uitwisseling van moleculen - zelf in een fiets zal veranderen. Maar verder is het een wat chaotisch verhaal, waarin de hoofdpersoon de wereld wil redden, maar tegelijk van alles in het honderd laat lopen, doorspekt met veel kroegbezoek, bier en whisky. Met een nogal teleurstellend open einde.