kort maar mooi verhaal

‘Ik ben gewoon Douwe, vijftien jaar’

De belofte is een novelle die deel uitmaakt van de XS-serie van Best of YA. Een verhaal dat ondanks het slechts 100 pagina’s lang is toch een mooi uitgewerkte verhaallijn heeft.

Douwe verhuist samen met zijn moeder naar het huis van haar nieuwe vriend, Henk en zijn twee dochters. Henk heeft een heleboel regels die hem soms ook onzinnig lijken waardoor het af en toe lastig wordt thuis. Door de aanwezigheid van Henk denkt Douwe steeds meer aan zijn eigen vader, die twaalf jaar geleden overleden is. Hij wil meer te weten komen over hem en gaat op zoek naar zijn oom. Alleen blijkt er een reden te zijn dat zijn moeder hem zo weinig verteld heeft over zijn vader en zijn oom. Daarnaast speelt een boot en een wens om te gaan zeilen een grote rol in het verhaal, een soort rode draad doorheen het boek.

Een mooi rustig opgebouwde plot waarin vooral het personage van Douwe zelf uitgewerkt wordt. De andere personages blijven wat oppervlakkiger maar dat is ook logisch aangezien het boekje niet zo dik is. Toch stoort het zeker niet.

De hoofdstukken zijn kort, de schrijfstijl is vlot en past goed bij het verhaal. Als lezer wil je ook weten wat er precies gebeurd is waardoor de moeder van Douwe geheimen heeft over zijn vader. Dat maakt dat er ook een lichte spanning aanwezig is.

Douwe is een echte tiener. Hij probeert de kantjes van de regels eraf te lopen als hij die niet terecht vindt, drinkt uit principe niet maar door zijn soms opvliegende karaktertrekjes laat hij die anti-alchohol-gedacht bij een feestje los, en draagt er dan ook de gevolgen van. Hij probeert tegen de zin van zijn moeder en zonder haar medeweten dingen uit te zoeken over zijn vader.

Maar tegelijk begrijp je Douwe ook helemaal. Want hij moet ineens verhuizen. Zijn gezin dat al twaalf jaar bestaat uit slechts hijzelf en zijn moeder wordt ineens dubbel zo groot. Hij moet naar een andere school, ziet zijn beste vriend minder vaak en heeft ook wel niet zoveel aan zijn moeder als het op zijn eigen zorgen aankomt. De band met zijn plusvader is ook niet zo goed waardoor hij steeds meer aan zijn eigen vader denkt en daardoor ook nieuwsgierig wordt naar zijn oom Sjoerd. En dan blijkt ook nog eens dat het beeld van zijn vader mogelijk niet klopt met wat hij over hem weet.

Een mooi boek met een leuke, aantrekkelijke cover dat je in een avondje kan uitlezen of voor jongeren die tegen dikke boeken opzien, kan dit ook een aanzet zijn zijn om op te pakken. Toch zit er veel in. Niet elk onderwerp wordt volledig uitgediept maar zal wellicht herkenning hebben bij de doelgroep. De gevoelens van Douwe zijn in ieder geval mooi uitgewerkt.