Mooie Vlaamse debuutroman.

Een Vlaamse debuutroman. Over Gloria. Gloria die na anderhalf jaar liefdesverdriet weer meer wil leven. Maar wat is dan het leven? Is dat het stoppen met de jachtigheid van de smartphone en weer naar de veilige Nokia 3310 gaan om het leven echt te beleven? Is het de vrijheid die Lex haar geeft of de geborgenheid van Marcus? Is het het vasthouden aan een vriendschap ook als je beiden op andere punten in het leven staan of verdergaan en mooie herinneringen levend houden?

Gloria houdt van koffie (en koffiemokken), van verzamelen en van nostalgie. Die laatste twee zorgen ervoor dat ze op de rommelmarkt een cassettenkoffertje koopt. Het zit vol jaren zestig en zeventigalbums en ook enkele mixtapes. Op eentje ervan staat niet meer dan “Mixtape”. Het verhaal wordt verteld aan de hand van de liedjes op de cassette.

Echt een zalige en herkenbare roman. Eentje waarin je kan blijven lezen en waar je met plezier de vaatwas nog even voor laat staan. De schrijfstijl is leuk en hedendaags. Echt. Tikkeltje Vlaams. Niet te gepolijst.

Niet zomaar een feelgood. Wél feelgood maar dan toch een beetje anders. En bij een titel als deze hoort natuurlijk ook een spotifylijst. Echt leuk om deze en ook andere liedjes uit het boek erbij te nemen tijdens/na het lezen.

Voor wie? Voor wie houdt van nostalgie en koffie. Voor de lezers van Zita Theunynck (en als je haar nog niet kent, ook gewoon lezen!). Voor wie houdt van feelgood zonder zwijmeltoestanden (niks mis mee trouwens want ik zwijmel ook graag eens). Voor wie meer Vlaamse auteurs wil leren kennen. Voor wie houdt van muziek. Voor jou misschien? Ik raad het alleszins enorm aan!