Pumpkin spice latte with love

De cover is prachtig! Het straalt gezelligheid en feelgood uit. Eigenlijk ben ik er volledig blanco ingegaan. Ik kan echt zeggen dat ik dit boek wilde lezen door de cover.

Het verhaal gaat over Ben en Alex. Twee studenten en tegelijk beste vrienden die hun master na master doen tijdens de coronaperiode. Ze huren samen een kleine flat om zo de kosten van een studentenkot te kunnen delen. Ben, die al altijd op meisjes viel, wordt verliefd op Alex. Als Alex het uitmaakt met zijn vriendje, begint Ben stilletjes aan toe te geven aan zijn gevoelens.

Ik moet eerlijk zeggen dat de nadruk op de coronamaatregelen een beetje te veel was. Bijna alle maatregelen werden opgenoemd doorheen het boek en ik ben er momenteel niet echt aan toe om daarover te lezen als ontspanning. Zeker in een tijd waarin de pandemie nog steeds zo heerst en me persoonlijk allemaal een beetje tegensteekt.

Ik heb me er na een tijdje wel overheen gezet. Corona was deels de insteek van het verhaal en daar ga ik natuurlijk niet het hele boek op beoordelen.

Sofie Broeckx schrijft vlot, de gebeurtenissen zijn heel herkenbaar, met veel zin voor realiteit. Soms raakt het verhaal in een dipje als er te veel details worden beschreven die het tempo wat in de weg staan. Dit maakte dat er te veel werd uitgeweid over zaken die weinig aan het verhaal toevoegden en ondanks de uitgebreide beschrijvingen van de personages voelde ik de klik met de personages niet helemaal.

De tweede helft van het verhaal was wel beter gedoseerd. Het tempo ging omhoog, de personages werden ‘echter’ en er kwam ook een betere voeling met de personages.

Persoonlijk vind ik het boek soms meer aanleunen bij YA dan bij feelgood door de leeftijd van de personages en de strubbelingen in hun studentenleven. Er zijn enkele thema’s die ook wel bij YA passen, zoals rouw over het verlies van een ouder, Ben die geleidelijk aan ontdekt dat hij ook verliefd wordt op jongens en niet enkel op meisjes, studentenleven tijdens de lockdown,…

Helaas was het dus niet helemaal mijn boek wat ik heel jammer vond want ik had er wel heel veel zin in. Maar de tweede helft van het boek sprak me wel al meer aan, dus ik heb het boek toch kunnen dichtklappen met een beter gevoel (figuurlijk dan want het is een e-book).