Vlotte feelgood

'Vraag het aan Veerle' is het eerste boek wat ik van Renée Olsthoorn heb gelezen. Afgezien van een door haar vertaald boek dan ;-)
Ik had geen idee wat ik kon verwachten en wat haar schrijfstijl zou zijn maar ik heb ervan genoten! Omdat ik een dochter heb die half in de sportschool woont kwamen heel wat situaties me bekend voor en kon ik er dan ook smakelijk om lachen! Sommige dingen gaan écht zo...wijvenhalters! Hilarisch...
Veerle is een rasoptimist zonder dat het hinderlijk is. Ze is gewoon zoals ze is, het is geen masker. Daardoor is ze heel verfrissend. Dat niet alles in haar leventje positief verloopt maakt haar alleen maar menselijk. Het is leuk om te lezen hoe de relatie met haar vriendinnen is en zonder te spoileren: 'Iedereen zou een Milou moeten hebben.'
Ik vond de schrijfstijl lekker vlot, van deze tijd en ik denk dat ook mijn 18-jarige puberdochter het boek zal weten te waarderen.
Daar komt bij dat ik heel wat dingen te weten ben gekomen over Den Haag en dat maakt het boek extra toegankelijk. Leuk! Ik heb ervan genoten en kijk uit naar het verhaal van Zoë.