In één adem uit

Doorgaans lees ik feelgood, romans en andere fictie. Het reallife gebeuren laat ik meestal aan mijn man over. Maar soms komt er een boek voorbij dat ver buiten je comfort zone ligt en wat er toch om schreeuwt om gelezen te worden.
Dit was zo'n boek. Verbijsterd was ik aan het eind. Via vroegere klasgenootjes kreeg ik het 'niet trakteren en geen kerst' wel mee maar verder niet zoveel. Vooral het feit dat Dennis ook zeker gelukkige momenten benoemt zijn bijzonder. Daardoor kwam bij mij de harde vergelijking 'sluipmoordenaar' naar boven. Net zoiets als een veel te hoge bloeddruk. Je merkt pas wat er aan de hand is als je eigenlijk al te laat bent. Dennis was net op tijd maar hoeveel wel niet? Daar wordt, terecht, ook ruimschoots aandacht aan besteed.

Wat een bijzondere reis van iemand van dezelfde generatie. En niet in één of andere Discovery ver van je bed documentaire. Nee. Gewoon hier. Dit verhaal moet de wereld in. Juist omdat het bij iedereen om de hoek gebeurt.