Een beetje vreemd, maar wel lekker

Mening:

Een intrigerende cover staart me aan, ik kan niet direct de link leggen tussen de cover en de achterflap, maar tijdens het lezen van het boek wordt zowel de keuze voor de cover als voor de titel me steeds meer duidelijk. De achterflap geeft me meestal wel al een beetje een beeld van wat ik kan verwachten van een boek, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik dit keer bij de achterflap eigenlijk één groot vraagteken had. Beestachtige moorden, een parapsycholoog? Een sadist, overspel ... een speciale gave en mannen met witte baarden en een apocalyptisch einde? Wat moet je daar nou van denken? Toch zijn al deze ingrediënten voor mij een goede trigger om het boek op te pakken en eens kennis te maken met deze auteur.

Het boek is onderverdeeld in verschillende hoofdstukken en gaat over een gezin welke bestaat uit een vader, moeder en drie dochters.  De eerste hoofdstukken worden beschreven per gezinslid met erboven hun naam. Op deze manier maak je op een unieke en vooral bizarre wijze kennis met het hele gezin. Later gaan de hoofdstukken over in data of locaties.

Het boek is een kruising tussen een thriller, horror en fantasie. Zeker uniek want deze schrijfstijl heb ik eigenlijk enkel nog ervaren bij buitenlandse auteurs. Al op de eerste bladzijde is het me duidelijk dat dit boek niet voor de tere zieltjes of de gevoelige lezer is. De personages zijn stuk voor stuk pittig en kunnen nogal grof uit de hoek komen met hun taalgebruik.  Ook schuwt de auteur Ronald niet voor het gebruik van "sappige" en uitgebreide details tijdens een moord of tijdens een marteling.

Tot zeker halverwege het boek heb ik wel mijn vraagteken behouden van waar het verhaal nu naartoe zou gaan, wat lees ik nu eigenlijk allemaal? Wat is de connectie tussen de personages en wat drijft deze personages tot het uiterste en hun daden? Op de achterflap staat dat de lezer steeds een stukje van de puzzel krijgt en dit klopt ook wel. Gaandeweg in het boek ga je verbanden leggen en kan je gebeurtenissen aan elkaar linken. 

Er wordt met zorg naar het einde toegewerkt, de puzzelstukjes vallen steeds meer in elkaar en het einde voelt absoluut niet plotseling of afgeraffeld.

Wel blijf ik als lezer achter met diverse vragen die ik de auteur wel zou willen stellen, over hoe bepaalde dingen nou zitten of het waarom... Mist er dan toch nog een laatste stukje in deze puzzel of zou dit bewust zijn gedaan om je als lezer aan het denken te zetten? 

Conclusie:

Als je mij zou vragen, beschrijf dit boek eens in één zin, dan zou ik gaan voor: Een beetje vreemd, maar wel lekker.

Als liefhebber van het genre horror ben ik aardig wat gewend, maar dit zag ik even niet aankomen. Wellicht ben ik ook een beetje op het verkeerde been gezet met mijn verwachtingen door de achterflap waarbij staat "ijzingwekkende roman" en het genre Thriller, maar persoonlijk vind ik dit boek thuis horen in het genre Horror. 

Ronald van Assen schrijft absoluut "out of the box" en gooit alle remmen los. Ik was dan ook aangenaam verrast door dit boek en hij heeft hiermee voor mij bewezen dat horror schrijven niet alleen iets voor buitenlandse auteurs is.

Wel kan ik me voorstellen dat voor sommige lezers dit boek als te grof wordt ervaren, dit vind ik echt een boek welke je kan waarderen of niet.
Kan je wel tegen een stootje, liefhebber van horror en vind je iets niet gauw te grof en wel toe aan wat meer details bij een moord, dan kan ik dit boek zeker aanraden!