Klein juwelendoosje van de verbeelding

Zoals Ilse haar woonboot Duet beschouwt als een miniatuurhuisje, een soort 'juwelendoosje van de verbeelding', zo kan het boek Duet door de lezer als zo'n juwelendoosje beschouwd worden. In de eerste 2 hoofdstukken vinden we al ruim 20 al dan niet poëtische metaforen/frases die een beroep doen op onze verbeelding.

Ilse Lazaroms neemt ons mee op reis, met haar woonboot Duet, met haar partner A. en met haar nog ongeboren kindje. Op die reis mag de lezer Ilse's binnenwereld meebeleven.

Ilse is bedachtzaam, een solist, maar wil ook graag vrij en spontaan zijn, zich kunnen laten meevoeren door haar drift naar avontuur. Zo is A. Vrij, creatief, spontaan, impulsief. A. geniet.

Maar niets is wat het lijkt. We ontdekken de onvolkomenheden van al dat aantrekkelijks, maar wel onder de oppervlakte en boven de onderstroom. Je kabbelt mee in de deining rond Duet, op zoek naar een climax die niet komt.

Het verhaal van Ilse is een drama. Haar partner weet haar zo te manipuleren dat ze zich gevangen voelt in twijfels, tussen de VS en Nederland, nergens thuis, wel zwanger.

Het drama voltrekt zich in woorden, in poëzie en in metaforen, maar de spanning ontbreekt. Slechts bij vlagen lukt het de lezer te voelen wat Ilse voelt.

Voor lezers met een grote verbeelding en liefde voor poëzie.