Sleept je niet enkel mee in een misdaadonderzoek maar laat je ook nadenken over de toekomst met AI

Dood spoor is het tweede deel in de Kat en Lock-serie van de Britse auteur Jo Callaghan. Opnieuw volgen we commissaris Kat Frank (46), die aan het hoofd staat van de FPU – de Futur Police Unit – waar ze samenwerkt met het AI-hologram Lock.

AI is niet meer weg te denken uit onze samenleving, en net daarom vind ik dit zo’n intrigerend uitgangspunt voor een politiethriller. Jo Callaghan speelt in op een actueel thema dat ons allemaal bezighoudt: hoe ver willen en kunnen we technologie laten meedenken in menselijke processen zoals politieonderzoek?

De voortdurende wisselwerking tussen Kat en Lock vond ik weer sterk. Die interactie vormt de rode draad door het verhaal. Lock kan in enkele seconden enorme hoeveelheden data analyseren — denk aan sociale media van slachtoffers of digitale sporen — waar een mens dagen of weken voor nodig zou hebben. Die efficiëntie is indrukwekkend.

Maar tegelijk toont dit boek ook de beperkingen van AI. Lock ziet feiten, patronen en statistieken, maar mist nuance. Empathie. Intuïtie. Hij kan zich niet verplaatsen in emoties, rouw of schuldgevoel. En net daar blijft de menselijke factor onmisbaar. Kat vertrouwt nog steeds op haar buikgevoel — iets wat je niet kunt programmeren.

Kat zelf wordt opnieuw heel menselijk neergezet. Ze is gedreven in haar werk, soms bijna obsessief, maar thuis overheerst de stilte. Haar man is een jaar geleden overleden aan kanker, haar zoon is uit huis om te studeren. Het onderzoek geeft haar houvast — een manier om niet stil te moeten staan bij haar verlies. Het vond ik aangrijpend dat ze zelfs thuis gebruikmaakt van Lock, gewoon omdat ze nood heeft aan een stem in huis. Dat detail zegt eigenlijk alles over haar eenzaamheid.

De nevenpersonages krijgen geen uitgebreide uitdieping, maar dat stoorde me niet. Je krijgt genoeg inkijk in hun worstelingen tijdens het onderzoek om hen menselijkheid mee te geven. De focus blijft duidelijk op Kat en op het grotere thema: mens versus technologie.

Het plot bleef me tot het einde boeien. De spanning wordt goed opgebouwd en het verhaal leest vlot zonder oppervlakkig te worden. Deze thriller sleept je niet alleen mee in een misdaadonderzoek, maar laat je ook nadenken over onze toekomst. Wat betekent AI voor ons werk? Voor menselijke interactie? Voor empathie?