Hoe vermoord ik mijn uitgever?

Bob denkt zijn grote doorbraak te beleven wanneer een nieuwe uitgeverij hem een droomkans biedt, eindelijk zijn boek uitbrengen — zolang hij zelf maar diep in de buidel tast. Wat eerst een droom lijkt, groeit al snel uit tot een financiële nachtmerrie vol frustratie.

Wanneer rechercheur Catherine uit Kent tijdens een verblijf in België betrokken raakt bij een incident in het begijnhof, leidt haar onderzoek naar Bob — die plots spoorloos verdwenen blijkt. Terwijl Catherine dieper graaft, wordt vrij snel duidelijk dat meerdere inwoners van Herentals iets te verbergen hebben.

Hoe vermoed ik mijn uitgever van de Vlaamse Chee Embrechts speelt zich grotendeels af in het begijnhof van Herentals. Die locatie vormt een sterk contrast: een plek die van nature rust en geschiedenis uitstraalt, maar hier een mysterieuze, bijna beklemmende ondertoon krijgt. Achter de schilderachtige gevels schuilen spanningen en geheimen, waardoor het begijnhof haast een eigen personage wordt. Je voelt bovendien dat de auteur een duidelijke affiniteit heeft met Herentals; de setting wordt met zorg en herkenbaarheid neergezet.

Het verhaal wordt verteld vanuit meerdere perspectieven, met Bob en Catherine als belangrijkste stemmen. Chee Embrechts past haar schrijfstijl subtiel aan naargelang het personage. Bob’s hoofdstukken zijn geschreven in een directe ik-vorm, waardoor je als lezer dicht op zijn gedachten zit. Zijn toon is licht cynisch en zelfspot ontbreekt niet, wat hem tegelijk kwetsbaar en ongemakkelijk maakt. Al snel wordt duidelijk dat Bob geen onschuldige verteller is en dat hij keuzes heeft gemaakt die moreel twijfelachtig zijn. Die inkijk in zijn hoofd zorgt voor een vreemde, soms beklemmende sfeer.

Catherine daarentegen wordt gevolgd vanuit een observerende derde persoon. Die vertelafstand past goed bij haar rol als onderzoeker: rationeler, doelgerichter en meer gefocust op wat er gebeurt dan op wat er gevoeld wordt. Deze hoofdstukken lezen vlotter en hebben een andere dynamiek, waarbij de spanning meer voortkomt uit het ontrafelen van het mysterie dan uit innerlijke onrust.

Hoewel het verhaal een intrigerend uitgangspunt heeft en duidelijk potentie toont, bleef ik plotmatig soms wat op mijn honger zitten. Op bepaalde momenten voelde het verloop wat vlak aan en miste ik extra uitdieping om de spanning volledig tot zijn recht te laten komen. Toch bevat het boek genoeg interessante elementen en sfeer om nieuwsgierig te blijven. Voor mij ontbrak net dat extra laagje om echt te verrassen en omver te blazen.