Sterk uitgangspunt maar de uitvoering was iets minder

De Amerikaanse auteur Tricia Levenseller waagt zich met What Fury Brings voor het eerst aan een romantasy voor volwassenen. Ze doet dit met een duidelijk statement: wat als de genderrollen volledig worden omgedraaid? Vrouwen zijn hier fysiek het sterkere geslacht, mannen nemen een ondergeschikte positie in. De schrijfster geeft zelf aan dat ze haar woede over seksisme en vrouwenhaat in dit boek heeft verwerkt — en dat voel je.

In het koninkrijk Amara heeft de gelijknamige godin vrouwen de macht gegeven om mannen lichamelijk te overheersen. Het is bovendien het enige rijk waar die machtsverhoudingen zo liggen. Generaal Olerra Corasene, één van de twee mogelijke troonopvolgers, zet alles op alles om haar positie te versterken. Omdat edelmannen in Amara schaars zijn, besluit ze de tweede zoon van de koning van het naburige Brutus te ontvoeren — althans, dat denkt ze. In werkelijkheid haalt ze kroonprins Sanos naar haar rijk, die allesbehalve gediend is met deze situatie.

Het idee achter dit verhaal sprak me direct aan door het omdraaien van de genderrollen. Mannen zorgen hier voor het huishouden en de kinderen, worden opgedoft en tentoongesteld, terwijl vrouwen de rol van verleider en machthebber op zich nemen. Dat geeft het verhaal in het begin een frisse en prikkelende dynamiek.

Toch voelde de uitwerking voor mij minder sterk dan ik gehoopt had. Het idee is goed, maar had wat mij betreft veel verder uitgewerkt mogen worden. De wereld en de machtsverhoudingen blijven soms te oppervlakkig, terwijl er juist zoveel potentie zit in deze omkering. Daarnaast lag de focus voor mijn gevoel te vaak op het seksuele aspect, waardoor andere interessante thema’s minder ruimte kregen.

Ik vond het wel interessant dat de auteur laat zien dat macht corrumpeert — ongeacht wie die macht in handen heeft. Sommige vrouwen maken in dit verhaal misbruik van hun positie en behandelen mannen slecht. Maar juist daar begon het voor mij te wringen. Als dit boek voortkomt uit woede over ongelijkheid, waarom dan opnieuw vervallen in hetzelfde patroon van onderdrukking en mishandeling? Waarom niet laten zien hoe het anders kan? Dat had het verhaal voor mij meer diepgang en nuance gegeven.

Uiteindelijk heeft What Fury Brings me niet echt overdonderd. Ik bleef achter met het gevoel dat er iets ontbrak — alsof het verhaal niet volledig benut wat het in zich had. Het idee is sterk, maar de uitvoering wist me niet volledig te overtuigen.