Dodelijke dreiging

Met Dodelijke dreiging neemt Karen Rose ons opnieuw mee naar San Diego. Rechercheur Kit McKittrick stuit daar, tijdens haar tweede date met politiepsycholoog Sam Reeves, op het gemartelde lichaam van raadslid en rokkenjager Brooks Munro.

Deze ontdekking vormt het begin van een onderzoek naar het duistere en corrupte leven van Munro. Al snel blijkt dat hij heel wat geheimen had, en dat de dader het niet bij één slachtoffer zal laten. Het verhaal focust zich vooral op het stap voor stap ontrafelen van die geheimen, wat ervoor zorgt dat je als lezer blijft doorlezen.

Karen Rose staat bekend om haar romantic suspense-thrillers, waarin spanning en romantiek elkaar afwisselen. In veel van haar reeksen wisselen de hoofdpersonages per boek, maar in de San Diego-reeks blijven Kit en Sam centraal staan. Dat vind ik een grote meerwaarde. Hun mogelijke relatie ontwikkelt zich op een rustig en realistisch tempo, en de romantiek krijgt daardoor iets minder de bovenhand.

Dat past ook gewoon goed bij Kit. Door haar verleden heeft ze het moeilijk met vertrouwen en genegenheid, en dat merk je in alles. Ik vind het mooi om te zien hoe Sam daarmee omgaat. Hij blijft respectvol, geeft haar de ruimte en probeert niets te forceren. Dat maakt hun dynamiek geloofwaardig en aangenaam om te volgen.

Ook de familie McKittrick vind ik opnieuw een groot pluspunt in het verhaal. Ik geniet ervan om die warme, liefdevolle dynamiek te zien. Voor mij geeft dat echt een extra laag aan het boek, zeker omdat je voelt hoeveel ze voor elkaar betekenen, ook voor de pleegkinderen die er niet meer wonen.

Ik moet wel zeggen dat dit voor mij niet het spannendste boek van Karen Rose was. Maar eerlijk? Ik vond dat helemaal niet erg. Ik hield net van de rustige opbouw en de manier waarop het onderzoek zich beetje bij beetje ontvouwt. Daarnaast heb ik ook echt genoten van de interacties tussen Kit, Sam, Connor en haar ouders. Die momenten zorgen voor een fijne balans in het verhaal.

Ook vond ik het leuk dat de verhaallijn rond Rita verder werd uitgewerkt. Dat gaf mij het gevoel dat alles mooi doorloopt vanuit het vorige boek.

Voor mij misschien niet het meest spannende verhaal, maar wel eentje dat ik met veel plezier heb gelezen door de focus op de personages, hun relaties en de manier waarop het verhaal zich rustig opbouwt.