Mooie afsluiting van de Pixie Tate reeks

De laatste terugkeer is het derde en laatste deel in de reeks rond tijdglijder Pixie Tate van Santa Montefiore. Voor mij was de grootste vraag bij het begin van dit boek hoe de relatie tussen Pixie en Cavill Pengower zou aflopen, die in een andere tijd leeft en haar enkel kent als iemand anders. Hun liefde, die verschillende levens overspant, speelt dan ook een belangrijke rol in dit verhaal.

In dit deel moet Pixie voor haar opdracht terugkeren naar het Aphrodite Theater in Cornwall in 1923. Daar probeert ze te achterhalen waarom een jonge vrouw in de huidige tijd weigert over te gaan naar de andere wereld. Toch lukt het Pixie niet om zich volledig op haar opdracht te concentreren, omdat haar gevoelens voor Cavill Pengower haar blijven afleiden.

De laatste terugkeer vormt een mooie afsluiter van een prachtige reeks die ik met veel plezier heb gelezen. Hoewel ik gerust nog meer boeken over Pixie zou willen lezen, maar dan zonder Cavill erbij. Juist de momenten waarop Pixie naar het verleden reist om oude mysteries te ontrafelen en rust te brengen aan zielen vond ik het meest intrigerend.

Santa Montefiore weet bovendien de sfeer van het theaterleven prachtig neer te zetten. Zowel in het heden als in het verleden krijg je een inkijk in de wereld achter de schermen: de repetities, de acteurs en de onderlinge jaloezie dragen bij aan een bijna toneelachtige sfeer. Tegelijk hangt er een mystieke ondertoon over het verhaal.

Daarnaast zet het boek de lezer ook aan het denken. Zijn gebeurtenissen voorbestemd en ligt je lotsbestemming al vast, of heb je zelf invloed op de loop van je leven? Ook het idee van zielsverwantschap speelt hierin een belangrijke rol.

Met De laatste terugkeer komt er een einde aan het verhaal van Pixie Tate. Hoewel ik het jammer vind afscheid te moeten nemen van dit personage, kijk ik met veel plezier terug op deze reeks vol mysterie, tijdreizen en zielsverbindingen.