Lezersrecensie
Overtuigende en goed uitgewerkte thriller
Ik wil graag meer Scandinavische thrillers lezen en ontdek graag nieuwe auteurs binnen dit genre. Met het verschijnen van het nieuwste boek van de Zweedse Camilla Grebe was dit voor mij dan ook het perfecte moment om haar werk op te pakken. En daar heb ik geen moment spijt van gehad.
Vanaf de eerste pagina’s werd ik het verhaal ingezogen. Ik genoot van het plot, de onderlinge dynamiek tussen de personages en de kille, goed gekozen setting. De auteur hanteert een sobere en beheerste schrijfstijl, waarin de spanning vooral onderhuids voelbaar is. Ze kiest niet voor grote, sensationele momenten, maar bouwt de dreiging langzaam op. Juist daardoor leest het boek vlot en meeslepend. De sfeer is consequent somber en geladen, zonder ooit te overdrijven.
Het verhaal wordt verteld vanuit drie perspectieven, die elk hun eigen ontwikkeling doormaken en samen een gelaagd geheel vormen.
Een van die perspectieven is dat van de vijftienjarige Myra, wier zus Ella een jaar geleden spoorloos verdween. Sinds die verdwijning is Myra noodgedwongen de volwassene in huis geworden. Haar moeder worstelt met een ernstig drankprobleem, waardoor Myra er volledig alleen voor staat. Haar eenzaamheid en verantwoordelijkheid raakten me diep; ik voelde voortdurend de neiging haar een dikke knuffel te geven. Tegelijk bewonderde ik haar veerkracht. Ze blijft niet bij de pakken neerzitten en besluit dezelfde reis te maken die haar zus een jaar eerder maakte, vastbesloten om alsnog antwoorden te vinden.
Daarnaast volgen we de agenten Pirjo en Manfred, die tegen wil en dank moeten samenwerken. Tien jaar geleden hadden ze kortstondig een relatie, maar door botsende karakters liep die stuk. Die oude wrevel is nog steeds voelbaar en steekt regelmatig de kop op tijdens hun samenwerking. Dit zorgt voor spanning, maar ook voor interessante dialogen. Manfred draagt bovendien een zwaar persoonlijk trauma met zich mee: hij wordt gekweld door een schietincident van achttien jaar geleden, maar weigert zijn schuldgevoel en problemen onder ogen te zien. Dat innerlijke conflict maakt hem tot een complexe en geloofwaardige figuur.
De opbouw richting de ontknoping zit sterk in elkaar. Verschillende verdachten passeren de revue en houden je als lezer scherp. Hoewel ik halverwege het boek al een vermoeden had wie de dader was, deed dat niets af aan mijn leesplezier. De weg ernaartoe, de psychologische spanning en de emotionele impact maken dit tot een overtuigende en goed uitgewerkte thriller
Vanaf de eerste pagina’s werd ik het verhaal ingezogen. Ik genoot van het plot, de onderlinge dynamiek tussen de personages en de kille, goed gekozen setting. De auteur hanteert een sobere en beheerste schrijfstijl, waarin de spanning vooral onderhuids voelbaar is. Ze kiest niet voor grote, sensationele momenten, maar bouwt de dreiging langzaam op. Juist daardoor leest het boek vlot en meeslepend. De sfeer is consequent somber en geladen, zonder ooit te overdrijven.
Het verhaal wordt verteld vanuit drie perspectieven, die elk hun eigen ontwikkeling doormaken en samen een gelaagd geheel vormen.
Een van die perspectieven is dat van de vijftienjarige Myra, wier zus Ella een jaar geleden spoorloos verdween. Sinds die verdwijning is Myra noodgedwongen de volwassene in huis geworden. Haar moeder worstelt met een ernstig drankprobleem, waardoor Myra er volledig alleen voor staat. Haar eenzaamheid en verantwoordelijkheid raakten me diep; ik voelde voortdurend de neiging haar een dikke knuffel te geven. Tegelijk bewonderde ik haar veerkracht. Ze blijft niet bij de pakken neerzitten en besluit dezelfde reis te maken die haar zus een jaar eerder maakte, vastbesloten om alsnog antwoorden te vinden.
Daarnaast volgen we de agenten Pirjo en Manfred, die tegen wil en dank moeten samenwerken. Tien jaar geleden hadden ze kortstondig een relatie, maar door botsende karakters liep die stuk. Die oude wrevel is nog steeds voelbaar en steekt regelmatig de kop op tijdens hun samenwerking. Dit zorgt voor spanning, maar ook voor interessante dialogen. Manfred draagt bovendien een zwaar persoonlijk trauma met zich mee: hij wordt gekweld door een schietincident van achttien jaar geleden, maar weigert zijn schuldgevoel en problemen onder ogen te zien. Dat innerlijke conflict maakt hem tot een complexe en geloofwaardige figuur.
De opbouw richting de ontknoping zit sterk in elkaar. Verschillende verdachten passeren de revue en houden je als lezer scherp. Hoewel ik halverwege het boek al een vermoeden had wie de dader was, deed dat niets af aan mijn leesplezier. De weg ernaartoe, de psychologische spanning en de emotionele impact maken dit tot een overtuigende en goed uitgewerkte thriller
1
Reageer op deze recensie
