Hartverscheurend maar ook hartverwarmend

Wie eerder boeken van Heather Morris heeft gelezen, weet dat haar verhalen doordrenkt zijn van emotie en nog lang blijven nazinderen. Hoewel De wens zich deze keer niet in een historische setting afspeelt, is het opnieuw een krachtig voorbeeld van haar vermogen om een zwaar onderwerp met zachtheid en menselijkheid te benaderen.

Het verhaal draait rond Jesse, een vijftienjarig meisje dat terminaal ziek is en haar laatste wens in vervulling wil zien gaan. Het is een realiteit waar sommige gezinnen helaas mee geconfronteerd worden. Heather Morris weet dit delicate thema op een serene en respectvolle manier te vertalen naar een verhaal over hoop, vriendschap, familie, verlies en machteloosheid — maar ook over het leren accepteren van wat je niet kan veranderen.

De band tussen Jesse en Alex, 2 onbekenden bij de start van het verhaal, voelt oprecht en kwetsbaar aan. Hun connectie vormt een emotioneel anker in het verhaal en laat zien hoe belangrijk menselijke nabijheid is in moeilijke tijden. Jesse zelf is bijzonder indrukwekkend: ondanks haar jonge leeftijd heeft ze haar lot aanvaard met een volwassenheid en waardigheid die ontroert. Ze blijft niet alleen sterk voor zichzelf, maar biedt ook steun aan de mensen rondom haar. Haar woorden en houding geven Alex moed en inspireren anderen om te groeien en anders naar het leven te kijken.

Ook de impact op haar gezin wordt op een genuanceerde manier belicht. Haar ouders gaan elk op hun eigen manier om met het onvermijdelijke verlies. De moeder probeert steun en stabiliteit te bieden, terwijl de vader worstelt met woede en onmacht, niet in staat om de situatie volledig te aanvaarden. De gevolgen voor haar achtjarige broertje Sam maken het verhaal extra schrijnend en tonen hoe diep zo’n gebeurtenis ingrijpt op een gezin.

De wens is hartverscheurend en tegelijk hartverwarmend — een verhaal dat raakt, ontroert en je niet onberoerd laat. Het is een boek dat je tot tranen toe kan bewegen, maar ook een gevoel van verbondenheid en menselijkheid achterlaat. Het toont hoe kostbaar herinneringen zijn. Voor mij raakte het alvast een bijzonder gevoelige snaar.