Leven in het duister

Hoe ziet je wereld eruit als je niet meer naar buiten kunt zonder blinddoek? En als zelfs de wereld in huis gevaarlijk is? Dan is alles duister. En dat verandert niet alleen de wereld in zijn geheel, maar ook de individuen en de verhoudingen tussen mensen.

In de Covid pandemie is dit ook pijnlijk duidelijk geworden. De mensen hebben elkaar nodig maar komen lijnrecht tegenover elkaar te staan. Dat is ook wat Malorie ervaart. Wie kan ze vertouwen nu gevaarlijke wezens de wereld domineren?

"Als je weet dat het een kwestie is van zien, moet je misschien de manier waarop je kijkt veranderen"

Josh Malerman is er goed in geslaagd om verschillende personages neer te zetten die allen op hun eigen manier met de situatie omgaan. De leider, de volger, de complotdenker, de innovator, de kwetsbare, de sterke, de zwakke, allemaal komen ze aan bod. Daarbij schetst de auteur een palet aan emoties. Bang, boos, gelaten, strijdbaar, verdrietig. Behalve blij, wat dat is niemand.

"Er is geen duidelijker verwijzing naar de gruwelen van de nieuwe wereld denkbaar dan de aanblik van Tom en Jules, die zich op deze manier moeten voorbereiden om naar buiten te kunnen "

Geschreven in een vlotte stijl is het een ware pageturner. Het enige minpuntje was voor mij dat het chronologisch niet helemaal duidelijk in elkaar steekt.