Een ijskoud verhaal

Dit boek las ik 20 jaar geleden en toen maakte het veel indruk. Al die tijd stond het in mijn boekenkast om te worden herlezen.

Jane Hudson zat ooit op Heart Lake, de school van India Crevecoeur. Er gaat een legende rond over de dochters van India die alledrie de dood hebben gevonden in het meer, dat de vorm van een hart heeft. De drie rotsen die in het meer staan stellen de zusjes voor en hun geesten zouden meisjes aanmoedigen tot het plegen van zelfmoord.
Toen Jane als leerling op de school zat zijn haar twee kamergenoten Lucy en Deirdre inderdaad in het meer verdronken.
Jaren later is Jane terug als lerares Latijn. Ze treedt daarmee in de voetsporen van haar eigen lerares, Helen Chambers, met wie Jane, Lucy en Deirdre een goede band hadden.

Maar dan beginnen de gebeurtenissen uit het verleden zich te herhalen. Twee leerlingen van Jane overlijden. Er is iemand die Jane terugbrengt naar haar verleden, ze krijgt bladzijden uit haar dagboek van toen toegestuurd en er gebeuren nog meer mysterieuze zaken. Wie heeft het op Jane voorzien?
Stukje bij beetje wordt het mysterie ontrafeld.

Het verhaal speelt zich af in de Adirondacks in een ijskoude setting. Het is er de meeste tijd bedolven onder sneeuw en ijs. De schrijfstijl past hier precies bij. Er zit weinig emotie in het verhaal.
Het plot is degelijk en goed uitgewerkt evenals de personages. De ontknoping is niet echt verrassend.

Wie houdt van klassieke talen, Griekse verhalen en tragedies zal dit boek kunnen waarderen.