De raaf

Het verhaal begint met de moord op een jonge moeder, die tijdens een lentenacht doodgeschoten wordt aangetroffen in haar villa in een chique wijk van Stockholm. Rechercheur Sakka Pienni en haar team krijgen de zaak toegewezen en raken al snel verstrikt in een web van familiegeheimen, leugens en onbetrouwbare alibi’s. Al snel wordt duidelijk dat deze zaak veel dieper gaat dan aanvankelijk lijkt.

Sakka is anders dan haar collega’s. Door haar synesthesie neemt ze de wereld op een unieke manier waar en bekijkt ze zaken vanuit een andere invalshoek. Die manier van waarnemen wordt niet altijd begrepen of gewaardeerd, maar geeft het verhaal juist een verfrissende en originele laag. Tegelijkertijd voel je als lezer vanaf de eerste pagina dat Sakka veel heeft meegemaakt. Ze probeert wanhopig een groot geheim verborgen te houden — een geheim dat zowel haar persoonlijke leven als haar carrière kan vernietigen en haar dwingt tot keuzes waar ze niet altijd zelf controle over heeft. Terwijl de zaak muurvast lijkt te zitten, dreigt ook haar zelfcontrole langzaam te wankelen. Juist deze psychologische laag vond ik ontzettend sterk en waardevol.

Een extra laag die ik erg geslaagd vond, is de symboliek rondom de titel. Verwijzingen naar De raaf van Edgar Allan Poe — onder andere via citaten, het woord Nevermore en terugkerende raven-symboliek — lopen als een rode draad door het verhaal. Sakka ziet hierin verbanden die haar collega’s ontgaan, wat mooi aansluit bij haar manier van waarnemen en denken.

Je leest het verhaal vanuit twee tijdlijnen: in het heden volg je Sakka, terwijl hoofdstukken uit het verleden — aangeduid met Toen — je meenemen in het leven van een jong meisje. Die verhaallijn ontvouwt zich stukje bij beetje en blijkt zorgvuldig en doordacht opgebouwd. Je krijgt hints en puzzelstukjes aangereikt die soms meer vragen oproepen dan antwoorden geven. Je voelt aan alles dat er iets traumatisch moet zijn gebeurd, maar wát precies blijft lange tijd ongrijpbaar. Wanneer de waarheid zich uiteindelijk ontvouwt, valt alles logisch op zijn plek — en dat verraste me oprecht.

De kracht van De raaf zit voor mij in de combinatie van een sterke zaak en de gelaagde uitwerking van Sakka als personage. Over haar collega’s had ik soms graag iets meer diepgang gezien, maar dat voelt bijna als een bewuste keuze binnen dit eerste deel. De proloog geeft nét genoeg antwoorden om tevreden te zijn, maar laat tegelijkertijd genoeg open om je onmiddellijk nieuwsgierig te maken naar het vervolg — en vooral naar het verleden van Sakka.

De raaf is geen thriller die leunt op constante actie en spanning, maar een intelligent, psychologisch sterk verhaal dat indruk maakt door sfeer, karakterdiepgang en opbouw. Het is het eerste deel in de reeks rond rechercheur Sakka Pienni — een complex en intrigerend personage dat onder je huid kruipt en daar blijft zitten.

Dank aan Harper Collins voor het toezenden van dit recensie-exemplaar!