Girl in pieces

Charlie is zeventien, maar draagt al een heel leven met zich mee. Ze is misbruikt, heeft geen veilige band met haar ouders en heeft afscheid moeten nemen van haar beste vriendin Ellis. Zelfbeschadiging werd voor haar een manier om met die pijn om te gaan. Wanneer dit één keer misgaat, belandt ze via het ziekenhuis in een instelling. Daar leert ze dat ze niet op straat hoeft te leven en dat ze zichzelf niet hoeft te beschadigen om te mogen bestaan.

Die opname is echter tijdelijk. Charlie moet terug naar haar moeder, die haar eigenlijk niet wil. De vraag is of ze alles wat ze in de instelling heeft geleerd kan vasthouden, terwijl de kans op terugval voortdurend op de loer ligt. Ze wil opnieuw beginnen, maar dat blijkt allesbehalve eenvoudig. Zeker wanneer ze mensen ontmoet die oude patronen en gevoelens naar boven halen.

Ik had even nodig om in het verhaal te komen; vooral het begin, dat zich grotendeels in de instelling afspeelt. Gaandeweg vond ik Charlie’s verhaal steeds indrukwekkender, vooral wanneer je beseft hoeveel jongeren zich helaas in haar situatie zullen herkennen.

Charlie is zonder twijfel een goed uitgewerkt personage en je voelt tijdens het lezen met haar mee. Wat ik bijzonder krachtig vond, is hoe treffend wordt beschreven hoe snel je kunt terugvallen in oude patronen — juist omdat ze vertrouwd voelen, ook wanneer ze allesbehalve veilig zijn. De thema’s in het boek begrijp ik ontzettend goed.

Daarnaast laat het verhaal mooi zien hoe Charlie haar weg probeert te vinden in een compleet nieuwe wereld, terwijl haar trauma’s voortdurend op de achtergrond aanwezig blijven. Ze leert nieuwe mensen kennen die zowel een positieve als negatieve invloed op haar hebben. Het gemis van haar beste vriendin Ellis is daarbij zwaar voelbaar en bezorgde me op meerdere momenten een brok in mijn keel — net als alles wat Charlie in haar nog zo korte leven al heeft moeten doorstaan.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik had verwacht dat Girl in Pieces me meer zou raken dan het uiteindelijk deed. Dat neemt niet weg dat het boek heftig, rauw en aangrijpend is. Toch voelde ik zelf weinig connectie met Charlie, en ook niet met de andere personages. Ik begreep haar wel — haar manier van leven, denken en overleven — maar emotioneel bleef ik wat op afstand. Dat vond ik jammer.

Girl in Pieces is een confronterend boek over overleven, vallen en opnieuw proberen. Ook al raakte het mij minder diep dan verwacht, het is zonder twijfel een belangrijk en moedig verhaal.