Lezersrecensie
Zwarte mist
Vanaf de eerste pagina hangt er iets onheilspellends in de lucht. Het Zweedse dorp Ormaryd oogt idyllisch, maar onder die stilte schuilt iets ouds en duisters. Wanneer politiechef Alexander Stenborg er met zijn vrouw Sofia naartoe verhuist, hopen ze op een nieuwe start. Die hoop blijkt al snel broos. De gemeenschap is gesloten, het geloof drukt zwaar, en het bos… het bos lijkt alles te zien.
Wat dit boek extra gelaagd maakt, is dat Ormaryd niet alleen Alexanders nieuwe werkplek is, maar Sofia’s oorsprong. Haar vader is een mysterie, haar moeder laat niets los en de mensen in het dorp ontwijken haar vragen met vage, onsamenhangende antwoorden. Terwijl Alexander zich vastbijt in de moordzaak, gaat Sofia zelf op onderzoek uit. Ze sluit vriendschap met een vrouw uit het dorp, in de hoop via haar alsnog toegang te krijgen tot een verleden dat iedereen lijkt te willen begraven.
Langzaam wordt duidelijk dat de zaak die Alexander onderzoekt veel verder reikt dan een ‘gewone’ moord. De vondst van een dode hengst en een vermoorde jongen blijkt het begin van iets dat diep doordringt tot de kern van geloof, folklore en oude rituelen. Verhalen over mysterieuze wezens en eeuwenoude gebruiken sijpelen langzaam het heden binnen en zorgen voor een duistere laag die onder je huid kruipt. Je voelt dat niet alles rationeel te verklaren is — en juist dát maakt het zo spannend.
De sfeer is ronduit beklemmend. De bossen rond Ormaryd ademen dreiging, bewaren geheimen en lijken hun eigen wil te hebben. Terwijl Alexander rationeel probeert te verklaren wat er gebeurt, raakt Sofia verder verstrikt in haar angsten. In hun afgelegen huis hoort ze fluisteringen, in het bos ziet ze schaduwen die onmogelijk lijken. Je gaat als lezer voortdurend twijfelen: wat is echt, wat is angst, en wat wil het bos haar laten geloven?
Door de korte, vlotte hoofdstukken en de verschillende perspectieven leest het boek enorm fijn. Je denkt op een gegeven moment te weten hoe het zit — wie of wat hierachter zit — en juist dan slaat het verhaal een compleet andere richting in. Tegen het einde kon ik het boek écht niet meer wegleggen — ik móést weten hoe dit afliep. De uiteindelijke ontknoping was zó verrassend dat ik er even stil van was, waarna alles op zijn plek valt en ineens onvermijdelijk logisch aanvoelt.
Zwarte mist is een fantastisch eerste deel: spannend, mysterieus, donker en gelaagd. Het combineert vaart met sfeer, folklore met psychologie en laat je achter met een afgeronde zaak die tegelijk nieuwsgierig maakt naar meer. Ik kijk nu al uit naar het vervolg.
Dank aan Xander Uitgevers voor dit recensie-exemplaar!
Wat dit boek extra gelaagd maakt, is dat Ormaryd niet alleen Alexanders nieuwe werkplek is, maar Sofia’s oorsprong. Haar vader is een mysterie, haar moeder laat niets los en de mensen in het dorp ontwijken haar vragen met vage, onsamenhangende antwoorden. Terwijl Alexander zich vastbijt in de moordzaak, gaat Sofia zelf op onderzoek uit. Ze sluit vriendschap met een vrouw uit het dorp, in de hoop via haar alsnog toegang te krijgen tot een verleden dat iedereen lijkt te willen begraven.
Langzaam wordt duidelijk dat de zaak die Alexander onderzoekt veel verder reikt dan een ‘gewone’ moord. De vondst van een dode hengst en een vermoorde jongen blijkt het begin van iets dat diep doordringt tot de kern van geloof, folklore en oude rituelen. Verhalen over mysterieuze wezens en eeuwenoude gebruiken sijpelen langzaam het heden binnen en zorgen voor een duistere laag die onder je huid kruipt. Je voelt dat niet alles rationeel te verklaren is — en juist dát maakt het zo spannend.
De sfeer is ronduit beklemmend. De bossen rond Ormaryd ademen dreiging, bewaren geheimen en lijken hun eigen wil te hebben. Terwijl Alexander rationeel probeert te verklaren wat er gebeurt, raakt Sofia verder verstrikt in haar angsten. In hun afgelegen huis hoort ze fluisteringen, in het bos ziet ze schaduwen die onmogelijk lijken. Je gaat als lezer voortdurend twijfelen: wat is echt, wat is angst, en wat wil het bos haar laten geloven?
Door de korte, vlotte hoofdstukken en de verschillende perspectieven leest het boek enorm fijn. Je denkt op een gegeven moment te weten hoe het zit — wie of wat hierachter zit — en juist dan slaat het verhaal een compleet andere richting in. Tegen het einde kon ik het boek écht niet meer wegleggen — ik móést weten hoe dit afliep. De uiteindelijke ontknoping was zó verrassend dat ik er even stil van was, waarna alles op zijn plek valt en ineens onvermijdelijk logisch aanvoelt.
Zwarte mist is een fantastisch eerste deel: spannend, mysterieus, donker en gelaagd. Het combineert vaart met sfeer, folklore met psychologie en laat je achter met een afgeronde zaak die tegelijk nieuwsgierig maakt naar meer. Ik kijk nu al uit naar het vervolg.
Dank aan Xander Uitgevers voor dit recensie-exemplaar!
1
Reageer op deze recensie
