Lieke en haar werk in al haar facetten

Lieke Hester deelt haar werk als politieagent al een poos via instagramaccount @Liekeschrijft. Dat account kende ik nog niet, maar ik houd van de ervaringsverhalen van mensen in onze vitale beroepen, dus toen ik zag dat ze twee boeken had geschreven, ben ik er mooi aan begonnen!

Lieke schrijft zoals ze is: recht voor zijn raap, direct, gevat, met humor en emotie. Ze brengt alle facetten uit een vak dat vaak als hard, mannelijk en grof wordt beschreven. Toevallig zag ik vandaag een filmpje van iemand die de neurowetenschap uitlegt van een high achiever: iemand die een hoge prestatie moet leveren, gaat vol in de actiemodus. Je zet alle emotie uit en doet wat moet. Maar waar je het brein van een echte high actiever aan herkent, is dat het ook terugstapt naar emotionele regulatie als een situatie voorbij is. Tranen zijn geen zwakte, maar een teken van gezonde emotieregulatie.

Nou, dat had ik zelf niet beter kunnen uitleggen en ik denk dat Lieke een groot voorbeeld daarin is. Behalve als ze honger heeft misschien ;)

Vol passie schrijft ze over haar werk, met alle mooie en verdrietige of soms ronduit smeriger kanten. Dit doet ze gedegen, met bewuste trigger warnings waar nodig. Daarna neemt ze ook echt geen blad meer voor de mond en kan de informatie alsnog echt wel heftig zijn, maar je stapt er als lezer wel bewust in. Die regie bij je lezer kunnen leggen en tegelijkertijd wel schrijven wat je wil schrijven, is denk ik een enorme kracht.

Tegelijkertijd heb ik ook regelmatig gelachen om alle "Gas zit rechts!", "Kunnen we zo zijn" en "Het kan ook nooit normaal" uitingen die ze door haar verhalen gooit. Humor als redding, humor als verbinder en humor als hulpmiddel. Ieder zijn eigen plek, maar allen belangrijk.

Ik vond het een erg boeiend boek en denk dat ik gelijk verder luister in Het wordt ook steeds gekker!