Dank voor je verhalen, Lieke!

Eerder deze week luisterde ik Liekes eerste boek Het kan ook nooit normaal. Dat smaakte naar meer, dus besloot ik gelijk door te luisteren in boek twee. Een boek met weer veel mooie, bijzondere, spannende, rake en soms ranzige verhalen van Liekes werk als politieagent. In principe zijn het losstaande verhalen, maar een aantal keer grijpt ze terug op een aantal verhalen uit deel 1. Vaak zijn dit de verhalen die haar persoonlijke leven raken.

Bovendien heeft Lieke dit boek zelf ingesproken. Dat vond ik ook echt weer een mooie aanvulling. Zo heb je als luisteraar nog meer het idee dat je live naar anekdotes van Lieke haar werk zit te luisteren.

Sowieso was het weer een mooie afwisseling in nieuwe weggetjes in de buurt ontdekken, open verhalen over mentale gezondheid, ontwikkelingen in Liekes persoonlijke leven, grappige verhalen en hele treurige. Ik heb zo'n respect voor de mensen voor wie dit hun dagelijkse werk is. En dan kan Lieke er ook nog zo over schrijven!

Liekes schrijfstijl is een combinatie van direct en adrem, maar ook gedegen en genuanceerd. Heel knap hoe ze je zo aan haar verhalen kan binden, terwijl ze tegelijkertijd ook echt wel wat misstanden aan de kaak stelt.

In dit boek had ik wel het idee dat er iets meer herhaling zat, maar dat heeft waarschijnlijk vooral te maken dat ik de twee boeken, waar qua verschijning één of twee jaar tussen zit, in twee weken luisterde haha. Ik wist de informatie nog en had de herhaling niet nodig, maar kan me voorstellen dat dat anders is als je een tijd terug haar eerste boek gelezen/geluisterd hebt.

Dank Lieke, voor je verhalen! Ik hoop dat er nog meer boeken volgen