De ultieme liefdesbrief aan slashers en romcoms

​Boekrecensie: Zo vermoord je een man in tien dates
​Auteur: Shailee Thompson
Beoordeling: ★★★★★
Waarom deze score: Dit boek is een geniale cross-over die technisch perfect in elkaar steekt. De unieke mix van humor, spanning en nostalgische filmreferenties bleef me van de eerste tot de laatste pagina boeien. Het is nu al een van mijn absolute favorieten.

​Perspectief en tijdsvorm: Eerste persoon (POV Jamie), tegenwoordige tijd.
Kanttekening: Dit boek is een absolute aanrader voor millennials of lezers die bekend zijn met de klassieke romcoms en slasher-films uit de jaren '90 en '00; deze voorkennis voegt een enorme extra dimensie toe aan de leesbeleving.

​Samenvatting:
​Jamie Prescott verwacht van haar speeddate-avond hooguit ongemakkelijke gesprekken en lauwe wijn. De setting is een ingesloten evenementenlocatie, wat de sfeer direct beklemmend maakt. Wanneer de lichten uitvallen en een van haar dates wordt vermoord, verandert de avond in een bloedstollende nachtmerrie. Gewapend met haar uitgebreide kennis van horrorfilms én romcoms moet Jamie zien te overleven terwijl de moordenaar nog binnen is. Het verhaal verkent de dunne lijn tussen romantiek en horror met thema's als overlevingsdrang, vriendschap en "leading ladies" & "final girl" energie.

​Schrijfstijl:
​Shailee Thompson heeft een indrukwekkende schrijfstijl waarbij over elk woord en elke zin is nagedacht. Ze hanteert een krachtige beeldspraak en metaforen die naadloos aansluiten bij de slasher & romcom setting. Zelfs als je bepaalde filmreferenties niet kent, zorgt haar omschrijvende stijl ervoor dat je je de sfeer (zoals het ijskoude water van Crystal Lake) perfect kunt voorstellen. De tekst is scherp, doorspekt met popcultuur-verwijzingen en bevat gevatte uithalen naar de huidige samenleving, wat het geheel een moderne en frisse touch geeft.

​Verhaallijn:
​De plot is uiterst origineel door de combinatie van Dark RomCom en Slasher-elementen. De opbouw is logisch en de spanning wordt uitstekend vastgehouden. Hoewel het verhaal leest als een film, blijft het ook verrassend onvoorspelbaar; zelfs als ervaren lezer bleef ik tot ver in het boek twijfelen over de dader. De balans tussen de chaos van het moordmysterie en de opbloeiende romance is precies goed, waardoor het verhaal nergens aan kracht verliest.

​Karakterontwikkeling:
​Ondanks dat de focus ligt op de actie en het mysterie, is er verrassend veel ruimte voor groei. Jamie is een sterk hoofdpersonage dat prachtig voor zichzelf opkomt, zeker tegenover neerbuigende mannen. De vriendschap tussen Jamie en Laurie is een van de absolute hoogtepunten; hun band voelt zo echt en hecht aan dat je je als lezer bijna onderdeel van hun groepje voelt. De personages hebben elk hun eigen stijl en karaktertrekjes die hen geloofwaardig en menselijk maken.

​Thema’s en boodschap:
​Centraal staan de parallellen tussen romantiek en horror, vriendschap tussen krachtige vrouwen en het verschil tussen filmclichés en de realiteit. Het boek belicht op een mooie manier hoe belangrijk diepe vriendschappen zijn. Daarnaast zit er een krachtige boodschap in over vrouwelijke autonomie en het doorbreken van patronen (zoals de 'rode vlaggen' in relaties).

​Emotionele impact:
​Het boek roept een breed scala aan emoties op: van keihard lachen om de sarcastische humor en de herkenbare astrologie-grappen (die 'Maan in Stier'-energie kwam erg dichtbij!) tot oprechte spanning tijdens de slasher-scènes. De connectie met de personages is intens, waardoor de dreiging in het gebouw echt voelbaar is.

​Sterke punten:
• ​De Filmreferenties: De creatieve manier waarop filmtitels, quotes en scènes (van Scream tot Notting Hill) in het verhaal zijn verweven.
• ​De Extra's: De plattegrond van de locatie voorin het boek is een grote toegevoegde waarde voor de oriëntatie tijdens de spannende momenten.
• ​Hoofdstukindeling: Elk hoofdstuk begint met een briljante, aangepaste filmquote die beide genres samenbrengt.
• ​Humor: De scherpe dialogen en het sarcasme zijn van een zeer hoog niveau.

​Conclusie:
​Zo vermoord je een man in tien dates is een technisch hoogstaand en fantastisch vermakelijk boek. Het is een unieke leeservaring die voelt als een film op papier. Ik zou dit boek absoluut aanbevelen aan iedereen die houdt van een slimme mix van genres, sterke vrouwelijke leads en een flinke dosis zwarte humor. Dit is met recht een van mijn favoriete boeken van het jaar geworden.

​Leeservaring:
​Mijn persoonlijke ervaring was geweldig, vooral omdat ik het las rond de unieke combinatie van vrijdag de 13e en Valentijnsdag—het perfecte moment voor dit verhaal. De herkenbaarheid van de horror-regels (zoals "zeg nooit: ik ben zo terug") maakte het lezen ontzettend leuk. De proloog en het slot geven een prachtig, realistisch beeld van de personages zonder langdradig te worden. Ik hoop oprecht dat dit ooit verfilmd wordt!

​Ik heb dit boek als recensie-exemplaar gelezen, dit is mijn persoonlijke mening.