Lezersrecensie
Gif met tegengif bestrijden !
Misschien is Debbie, de 'leading lady' van de allernieuwste McFadden, wel de natte droom van elke vrouw! Als het leven in de persoon van een horkerige werkgever, een pesterige buur, een naar meiden glurende voetbalcoach of het foute vriendje van dochterlief, een dosis gif spuit, dan maakt Debbie gebruik van haar talenten en verbeelding om grensoverschrijdend terug te slaan. Haar hoge IQ, haar technologische vaardigheden en haar weetjes over opiumpapavers en destructieve Japanse kevers zet ze zonder scrupules in om haar gram te halen. 'Don't mess with Debbie!'
ONTSPOORD
Pas als je begrijpt welke niet-verwerkte ervaring er achter dit rancuneuze gedrag zit, vergaat het gniffelen je. De sfeer kantelt van vermakelijk naar ernstig met een tragische ondertoon. Sinds haar noodlottige studententijd heeft Debbie niemand meer vertrouwd. Ergens geeft ze toe dat ze zich zelfs nooit helemaal aan haar man gegeven heeft. De wonde zit zo diep dat haar revanchegevoelens volledig bezit van haar nemen. Net wanneer je vreest voor zelfdestructieve acties, bewijst Debbie dat ze haar meest gewaagde plannen tot in de perfectie kan uitvoeren. En omdat, in de laatste fase, de thriller het van de roman wint, kan wraak oude wonden helen.
EEN MESSCHERPE PEN
De niet-gepubliceerde stukken van de 'Lieve Debbie-krantenrubriek' zijn trouwens om van te snoepen... op voorwaarde dat er een randje slechtheid in elk van ons schuilt! Hoewel Freida's (licht) cynische humor in dit boek een heerlijk giftige schrijfster laat zien, weet je dat ze te scherp van geest is om haar lezers alleen entertainment te bieden. Kunnen een man en een vrouw elkaar terugvinden terwijl één van beiden een gruwelijk geheim meedraagt, is een vraag die, ook na de laatste bladzijde, blijft hangen. Maar vooral: hoe kun je wraakneigingen ombuigen naar het loslaten van een pijnlijke ervaring? Psychologen vertellen je dat wraak de wrok niet wegneemt en dus niet goed is voor je geestelijke gezondheid. Hoe zal het Debbie vergaan als de oppervlakkige genoegdoening van de vergelding is weggeëbd? Wat je er ook van denkt, het is zonneklaar dat McFadden er weer in is geslaagd om een volkomen op zichzelf staande wereld met unieke acteurs te creëren!
Lees meer op: https://inktkoelie.blogspot.com/
ONTSPOORD
Pas als je begrijpt welke niet-verwerkte ervaring er achter dit rancuneuze gedrag zit, vergaat het gniffelen je. De sfeer kantelt van vermakelijk naar ernstig met een tragische ondertoon. Sinds haar noodlottige studententijd heeft Debbie niemand meer vertrouwd. Ergens geeft ze toe dat ze zich zelfs nooit helemaal aan haar man gegeven heeft. De wonde zit zo diep dat haar revanchegevoelens volledig bezit van haar nemen. Net wanneer je vreest voor zelfdestructieve acties, bewijst Debbie dat ze haar meest gewaagde plannen tot in de perfectie kan uitvoeren. En omdat, in de laatste fase, de thriller het van de roman wint, kan wraak oude wonden helen.
EEN MESSCHERPE PEN
De niet-gepubliceerde stukken van de 'Lieve Debbie-krantenrubriek' zijn trouwens om van te snoepen... op voorwaarde dat er een randje slechtheid in elk van ons schuilt! Hoewel Freida's (licht) cynische humor in dit boek een heerlijk giftige schrijfster laat zien, weet je dat ze te scherp van geest is om haar lezers alleen entertainment te bieden. Kunnen een man en een vrouw elkaar terugvinden terwijl één van beiden een gruwelijk geheim meedraagt, is een vraag die, ook na de laatste bladzijde, blijft hangen. Maar vooral: hoe kun je wraakneigingen ombuigen naar het loslaten van een pijnlijke ervaring? Psychologen vertellen je dat wraak de wrok niet wegneemt en dus niet goed is voor je geestelijke gezondheid. Hoe zal het Debbie vergaan als de oppervlakkige genoegdoening van de vergelding is weggeëbd? Wat je er ook van denkt, het is zonneklaar dat McFadden er weer in is geslaagd om een volkomen op zichzelf staande wereld met unieke acteurs te creëren!
Lees meer op: https://inktkoelie.blogspot.com/
1
Reageer op deze recensie
