3,5/5* Een knap debuut

Lena werkt in 1899 als dienstmeisje bij een rijk en streng gezin en mag eens in de twee weken bij haar ouders op bezoek. Ze luistert naar een vriendin en gaat niet naar haar ouders maar maakt op de kermis kennis met Theo. Ze raakt zwanger. Dat is ongehoord en ze wordt zowel door haar ouders als door haar werkgevers met de nek aangekeken: ze laten haar vallen als een baksteen.

“Jij bent hier niet langer gewenst. Wij willen de schande niet onder ons dak hebben.”

Theo trouwt met Lena en lijkt heel gelukkig met de situatie; hij begint een tuindersbedrijf in Steendijk. Helaas komt dit eerste kind niet levend ter wereld. Ze hebben het zeker niet breed en dat wordt er niet beter op als Lena keer op keer in verwachting raakt en er weer een nieuwe mond gevoed moet worden.

Ria Smit heeft duidelijk beschreven hoe de situatie van Lena is; grote armoede en keer op keer een gezinsuitbreiding die door de pastoor aangemoedigd wordt leveren heel veel kopzorgen op.

“De preken van de pastoor, over de taak van het gezin, heeft ze altijd voor lief genomen. Nu ze er zelf voor staat, elk jaar een kind, zet het haar aan het denken. De pastoor lijkt er niet bij stil te staan hoe dat voor die vrouwen is. Ziet hij de armoede niet? Of sluit hij daarvoor domweg zijn ogen? Heeft God het zo bedoeld?”

Deze streekroman of familieroman geeft een goed beeld van de omstandigheden waarin met name vrouwen moeten leven in de tijd waarin het verhaal zich afspeelt en de keuzes die ze moeten maken.

Ik heb dit debuut graag gelezen maar er is nog wat ruimte voor groei. Ik kijk zeker uit naar een volgend boek van Ria Smit.