Een indringend verhaal dat je dwingt om na te denken over loyaliteit en de houdbaarheid van geheimen

Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.

Wat doe je als de plek waar je absoluut niet mag zijn, plotseling de enige plek is waar je niet weg kunt? In Kamer 706 neemt Ellie Levenson ons mee naar het ultieme nachtmerriescenario van iedereen met een geheim: opgesloten zitten met je minnaar terwijl de wereld buiten (en op televisie) toekijkt.

Kate is een vrouw die alles lijkt te hebben: een liefdevolle echtgenoot (Vic), kinderen en een druk gezinsleven. Maar om de balans te bewaren, gunt ze zichzelf af en toe een paar uur met James in een anonieme hotelkamer. Het is haar 'emotionele uitlaatklep'.

“James was altijd degene die het hotel boekte. Kate wist dat hij dat deed via een website die gespecialiseerd was in dagtarieven voor onbezette hotelkamers. Ze wist niet hoe die site heette, maar in gedachten noemde ze hem altijd ‘fuck.com’. Af en toe bood de site goede deals voor een wat chiquer, mooi gelegen hotel zoals dit, het soort hotel waar zakenlieden met onkostenvergoedingen verbleven, of toeristen en echtparen uit eigen land die aan paar dagen naar Londen kwamen.
Buiten de seks vond Kate de gratis toiletartikelen het leukst.”

De sfeer slaat echter volledig om wanneer het hotel wordt overvallen. Terwijl Kate en James zich verschuilen in kamer 706, tikt de klok. Niet alleen hun leven staat op het spel, maar ook de zorgvuldig opgebouwde façade van haar dagelijkse bestaan. Als ze wordt gered, komt haar geheim uit. Als ze niet wordt gered, sterft ze op de verkeerde plek, bij de verkeerde man.

Hoewel de setting van een hoteloverval een adrenaline-pompende thriller doet vermoeden, kiest Levenson voor een interessantere insteek. De focus ligt namelijk op de psychologische impact.

Via sprongen in de tijd reizen we mee naar Kate’s studententijd in Italië, vlak na het overlijden van haar moeder. Hier ontmoet ze Vic. Deze scènes zijn essentieel; ze zorgen ervoor dat je als lezer begrijpt waarom haar huwelijk haar zo dierbaar is, ondanks haar ontrouw.

“Kate en Vic liepen naar buiten en bleven op het smalle straatje staan. Ze keken verlegen naar elkaar en ademden de warme lucht in. Het was snikheet in Rome, zelfs warmer dan ze daar gewend waren. Ze waren vreemden voor elkaar geweest tot Vic een paar uur eerder in de verder lege bioscoop naast haar was gaan zitten. Tijdens de hele film hadden ze gepraat.”

Kate is geen eendimensionale 'vreemdganger'. Ze is menselijk, feilbaar en daardoor verrassend sympathiek. Je voelt haar paniek en haar morele strijd.

Kamer 706 is geen thriller, maar een indringende studie naar de keuzes die we maken en de vraag of we de consequenties daarvan wel kunnen dragen. De opbouw is sterk en de emotionele gelaagdheid van Kate zorgt ervoor dat het verhaal nog even in je hoofd blijft zitten.
Kamer 706 dwingt je om na te denken over loyaliteit en de houdbaarheid van geheimen.