Een heerlijk boekje waar je steeds opnieuw van kunt genieten

Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.

Op een dag rijdt Roosmarijn langs het water met haar fietsfluitend op haar eigenwijsje zingend over… iets.

Zo begint het tweede deel van Pannenkoe met Roosmarijn, de vriend en hulp van Pannenkoe, in de hoofdrol.
We hebben al eerder over Roosmarijn gelezen in ‘De koele Pannenkoe’. Roosmarijn is een blonde krullenbol die graag buiten is. Op een dag rijdt ze met haar bakfiets fluitend langs het water. Ze zingt van Fiederelsje, dure meel en pannekoek.

Maar het leven gaat niet helemaal over rozen. Wanneer Roosmarijn weer onderweg is als fiere pannenkoerier rijdt ze met haar fiets over een spijker en ze glijdt met haar fiets naar de waterkant.
Dat wordt opgemerkt door moeder Eend die met Kikker op haar rug een gesprek aangaat met Roosmarijn. Je moet het zelf zien. Roosmarijn begint met opruimen van alles, pannenkoeken en dozen, die van haar bakfiets zijn gevallen als ze een bekende stem hoort. Ja hoor, het is Pannenkoe!

Hij stelt haar gerust en belooft nieuwe pannenkoeken voor haar te bakken en trekt samen met Roosmarijn de fiets uit het water. Een heel bijenvolk helpt hen op hun eigen manier mee.

Hoe dat afloopt lees je in De fiere Pannenkoerier.

Ik kreeg spontaan zin in een lekkere pannenkoek! De illustraties door Justin André zijn om van te smullen! Ze completeren de tekst van Rieks Veenker tot een heerlijk verhaal waar je steeds opnieuw van kunt genieten.