Prachtig taalgebruik door deze auteur!

Leidian krijgt opnieuw angstdromen wanneer haar man Niels er niet is.
In haar dromen wordt haar vader weggevoerd door onbekende personen. Haar vader had altijd wel iets op haar aan te merken.
Ze weet niet wat van haar verwacht wordt en probeert de schijn op te houden dat ze weet wat ze doet.

Kaspar, de broer van Leidian werd een tijd in een inrichting verpleegd en probeert nu op eigen kracht te leven in een wereld die hij niet begrijpt. Het ergste wat hem kan gebeuren is weer terug in de isoleercel. Hij wil een vrouw aan zijn zijde en dat moet Anneloes zijn. Hij kent haar al heel lang en zij is een droombeeld voor hem. Maar Anneloes heeft geen interesse in hem. Kaspar denkt dat hij dat nog kan veranderen, want het is door haar niet hardop gezegd dat ze hem niet wil.

Dan maken we kennis met de jonge Helen. Helen heeft steeds waanvoorstellingen en heeft niet het idee dat ze thuis op haar plaats is.
Leidian probeert Helen te koppelen aan Kaspar. Er was tenslotte een kans op terugval, volgens de psychiater. Een kans dat hij zich weer zou terugtrekken in zijn droomwereld.
Leidian heeft iets verzwegen over haar neigingen ten opzicht van Helen. Een tijdje terug probeerde ze haar te verleiden, het ging heel ongelukkig en het liep op niets uit, maar ook dit is weer zoiets dat haar anders maakt dan ze zou willen zijn.
Kaspar lijkt niet verder te kunnen met welke vrouw of meisje dan ook zolang hij geen standpunt heeft kunnen krijgen van Anneloes.

Dit is een verhaal over de reden dat het niet met je gaat zoals je zelf zou willen, bij iemand anders zoeken dan bij jezelf, over wanhoop en over troost dicht bij huis zoeken.