Een kijkje in het leven van een gevoelig meisje in de jaren zeventig

Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.

De hoofdpersoon in dit boek is Mieke. Ze is een slim meisje van het platteland. Ze heeft weinig opleiding genoten, dit in tegenstelling tot haar vriend Francis die een briljant student is. Zijn opvattingen roepen nogal wat gevoelens op bij zijn toehoorders waaronder Mieke. Hierdoor gaat ze meer nadenken over de vanzelfsprekendheden en de traditionele waarheden waarmee ze is opgegroeid.
Ze maakt haar eigen keuzes en komt daardoor in conflict met haar conservatieve ouders. Francis vertrekt naar de universiteit en Mieke raakt zonder dat het de bedoeling is, zwanger van de briljante student. Mieke was gestopt met de pil omdat ze er niet zo gemakkelijk aan kon komen.
Ze kan niet anders dan van huis weg lopen. Dit is het begin van een avontuur zoals ze zich dat nooit voor had kunnen stellen.

“Ik draag een kind, al ben ik zelf nog een meisje, dacht Mieke. Ze keek naar de overkant van het kanaal, waar het haar vertrouwde landschap dit keer de indruk wekte dat zij zich altijd met illusies had gevoed, want dat het leven op aarde slechts een zinloze strijd is op een schrale korst. Meermaals had zij zich verheugd bij de gedachte dat ze zich ondanks alles in een ongeëvenaarde politie bevond. Maar was het wel zo buitengewoon?
Wat zich in haar voltrok, gebeurde immers precies zo bij een hond of kat.”

In de tijd waarin het verhaal zich afspeelt gingen steeds minder mensen naar de kerk omdat ze niet meer ‘zeker’ wisten of het allemaal wel klopte, wat hen daar voorgeschoteld werd. Mieke merkt dat ze zelf keuzes moet maken in een wereld die bol staat van vernieuwingen.

“Tegelijk voelde Mieke hoe ze een drempel overschreed en het scherp van een snede haar leven voor altijd in tweeën zou delen: dat wat het was geweest en dat wat het zou worden, nu zij wegging zonder hem toe te wuiven.”

‘Portret van de aardbeienplukster als jonge vrouw’ beschrijft het leven van een gevoelig meisje in de jaren zeventig, dat erachter komt dat niets vanzelfsprekend is in het leven en ook weet dat ze het daar mee moet doen.
De tijd waarin het verhaal zich afspeelt is goed neergezet door Robertus Baeken en de personages zijn heel geloofwaardig.