Adembenemend mooi en hartverwarmend

Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen

De jonge Britse soldaat Ulysses en de kunsthistorica Evelyn ontmoeten elkaar in Florence in 1944. Rondom hen vallen bommen en de geallieerde troepen trekken op. Het is oorlog en de ontmoeting is maar van korte duur, maar deze ontmoeting in een verwoeste wijnkelder van een Toscaanse Villa is niet meer uit hun leven weg te denken.

‘Stilleven’ gaat evenals in ‘De Blikman’ over bijzondere liefde.
Ulysses Temper is een jonge Britse soldaat die eerder in zijn leven wereldbollen maakte en Evelyn Skinner is een vrouw van in de zestig die naar Italië kwam om haar herinneringen te verversen en schilderijen uit de puinhopen te redden.
Evelyn herkent Ulysses in een krant en gaat op zoek naar hem in Florence.

Lang geleden ontmoette Evelyn in Italië E.M. Forster; hij was een Engels romanschrijver en essayist. Zijn werk heeft als thematiek veelal de botsing tussen twee culturen en de onoverkomelijkheid van de verschillen.
Niet alleen de verversing van het gevoel van deze ontmoeting is belangrijk voor Evelyn, maar de liefde die bij haar in Florence opbloeide voor een Italiaans dienstmeisje dat Livia heette werd ook steeds belangrijker.

“Livia bleef staan. Draaide zich om. Glimlachte.
Ze liepen langs de rivier naar het oosten en achter de zandgravers langs tot ze een plek vonden die eenzaam genoeg was. Ze klauterden omlaag naar de oever in de schaduw van een brug en gingen verlegen tegenover elkaar staan. Handen die wangen aanraakten en vingers lippen, en daar kusten ze elkaar, omdat de ogen van de stad niet op hen rustten. Het was hun eerste kus.”

De personages worden heel realistisch neergezet en de dialogen zijn een mooie manier om deze personages beter te leren kennen.
De dialogen zijn op een bijzondere manier vastgelegd: zonder aanhalingstekens te gebruiken. Dat vergt enige oefening van de lezer, naar naarmate je vordert in het boek wordt het lezen makkelijker terwijl het verhaal ook mooier wordt; het leeft zelfs nog meer op.

Vooral Ulysses is vanaf het begin al aanwezig in het verhaal, maar ook Evelyn en de charmante Cress en Peggy zijn een belangrijk onderdeel van het verhaal. Dit verhaal gaat over mensen die door liefde, oorlog, kunst en overstromingen zijn samengebracht.

Peggy en Ulysses over hun verleden terwijl ze samen kijken naar spelende kinderen bij het kanaal :

“Een andere wereld, zei hij.
Als tieners hadden ze in de bosjes aan hun linkerhand liggen vrijen, zonder de stank van hondenpoep en de achtergelaten kapotjes op te merken. Zij was zijn eerste, hij niet de hare, maar ze leenden elkaar allemaal uit om er goed in te worden en zich fijn te voelen. Bleke huid in de maneschijn. Peg was de bewaarder van hun geschiedenis. Zij kende de namen van degenen die waren gestorven en wie wat had gedaan en wie van wie had gehouden.”

De liefde is een groot onderdeel van alles wat je leest; je zou bijna vergeten dat het oorlog is en het leven zeker niet vanzelfsprekend is.
Je leest over mensen die totaal verschillend zijn, maar op de een of andere manier toch een groep vormen. Ze gaan elk hun eigen weg, maar in geval van moeilijkheden kunnen ze liefde en steun bij elkaar vinden.
Het was leuk om te lezen dat wat Fanny Blankers-Koen tijdens de Olympische Spelen van 1948 in Londen presteerde een belangrijk onderdeel was van hoe Cress zijn leven daarna kon gaan leiden.

Het boek speelt zich voor een belangrijk gedeelte in Engeland af, maar je gevoel blijft hangen in de heuvels van Toscane en later op de pleinen van Florence. Je bent zelf weer even terug in Italië en proeft dan weer de wijn en geniet van de pasta...
‘Stilleven’ is een boek dat je gelezen wilt hebben om later ook nog terug te kunnen denken aan deze mensen en hun liefdesperikelen.

Het is alsof je kijkt naar een stilleven van de levens van mensen die door heel verschillende redenen zijn verbonden.
‘Stilleven’ is adembenemend mooi en hartverwarmend.