Prima afsluiter

In Vrees en wraak zagen we hoe Zélie en haar vrienden het paleis van de wrede koning innamen, maar dat verliep uiteindelijk helemaal niet zoals ze hadden gehoopt. Door een witte mist raakt Zélie bewusteloos en wordt ze wakker op een deinend schip dat haar over onbekende wateren wegvoert. Ze blijkt, samen met haar vrienden en andere krijgers ontvoerd te zijn door de Schedels. Baldyr is hun leider en lijkt duistere plannen te hebben met Zélie’s magische krachten. Als hij die planning in werking kan stellen, zou dat het einde van Zélies volk kunnen betekenen.

Ook als je het laatste gedeelte uit deel 2 even herleest, moet je het in het begin van dit boek toch wel even moeite doen om er weer helemaal in te komen. Al die verschillende namen, talen, begrippen. Het is een heel eigen wereld met eigen gebruiken, magie, etc. Daarom was het wel fijn dat er terugblikken plaatsvonden en er soms net wat meer details over bepaalde personages of gebeurtenissen werden gegeven.

Daarna bleek al snel dat de schrijfstijl net zo vlot en meeslepend is als in de vorige boeken. Dit komt mede door de erg korte hoofdstukken (gemiddeld zo’n 5 bladzijdes, soms nog minder, per hoofdstuk) en door de perspectiefwisselingen. Zodra je weer op de hoogte bent van de onderlinge familie- en vriendschapsbanden maar ook wie wie verraden of juist gered heeft, is het een kwestie van je mee laten slepen in het verhaal. De bestaande en nieuwe vriendschappen worden op een realistische manier uitgewerkt. De familiebanden zijn enorm tastbaar en hoewel de romantiek er niet te dik bovenop ligt, voelt ook dat goed.

Er is sprake van een fijne afwisseling tussen spanning, actie, magie, dialogen en een vleugje romantiek. Eigenlijk alles wat je in een YA Fantasy boek verlangt, zit hierin. Daarnaast heeft de auteur ook weer op een mooie, maar serieuze wijze plaats gemaakt voor verschillende gebruiken en geloofsovertuigingen en hoe er om wordt gegaan met verschillen hiertussen. Hoewel dit over het algemeen niet de overhand heeft in het verhaal, is de toevoeging en uitwerking ervan prima gedaan.

In de tweede helft van het verhaal draait het vooral om de magie die in Zélie ontwaakt en hoe de twee volkeren samen kunnen komen om hun land te redden. Zo wordt duidelijk dat iemand niet altijd maar aan één kant staat en dat een verhaal ook twee kanten heeft. De uiteindelijke ontknoping verloopt enerzijds niet helemaal zoals je zou verwachten, het brengt namelijk nog enkele verrassingen en plotwendingen met zich mee. Maar al met al voelt Angst en opstand als een goede afsluiter van deze trilogie.