Levensechte fantasy

De zestienjarige Nate is een GEM – Genetisch Engineerd Medi-weefsel ontworpen door de wetenschappers van Gathos City als een geneesmiddel voor het fatale longrot dat de mensheid teistert. Als kind werd hij uit een laboratorium gesmokkeld naar de Withers, een wetteloze in quarantaine geplaatste regio. Hij overleeft door zijn technische vaardigheden in te zetten en vanalles te maken. Hij ontmoet Reed en zijn bende, een beschermende jongen die Nate’s hart sneller laat kloppen. Bij deze groep voelt hij zich thuis, maar hij kan zijn enige geheim niet met hen delen.
Als Nate erachter komt dat er opzettelijk een genetische fout in zijn GEM lichaam zit dat zijn gezondheid binnen enkele weken tot dagen aantast, moet hij op zoek naar medicatie. De straten van Withers worden steeds gevaarlijker naarmate de voedselvoorraad vermindert. Nate heeft nog maar twee opties: werken voor een terroristische organisatie om zichzelf in leven te houden, of langzaam doodgaan maar samen met de jongen van wie hij houdt.

Het verhaal start gelijk met wat actie, om de lezer in het verhaal te trekken. Tussendoor wordt regelmatig een hele hoop informatie gegeven over de ziekte die de mensen aantast, hoe het leven op straat in de Withers is, wat Nate, een GEM, precies is. Een hele hoop informatie die redelijk snel een plekje gegeven moet worden, want het duurt niet lang of er gebeurt weer iets interessants. Na deze gebeurtenissen en alle informatie, wordt er al snel plaats gemaakt om de personages beter te leren kennen. Het hele verhaal is vanuit Nate’s perspectief geschreven en had waarschijnlijk ook niet anders gehoeven. Aangezien hij een GEM is en voor lezers een onbekend iets, is hij alleen al interessant genoeg om over te lezen. Maar dat neemt niet weg dat de kinderen met wie Nate samenwerkt niet interessant zijn. De auteur heeft namelijk een heel sterke band tussen de personages weten te creëren. Niet alleen tussen Nate en Reed, die naarmate het verhaal vordert dicht naar elkaar toe groeien, maar ook met Pixel. Een jong meisje waarover Nate en Reed zich hebben ontfermd. Tijdens de moeilijke periodes die Nate en Reeds bende merk je hoe toegewijd, sociaal en betrokken de personages tot elkaar zijn. Die chemie voelt aangenaam en levensecht.

Wat de plotontwikkeling betreft, zijn er genoeg momenten in het verhaal dat er spanning of actie voorkomt. Deze momenten liggen soms wel iets verder uit elkaar en maken dan even plaats voor een emotionele, toegewijde en krachtige passage tussen verschillende personages. Er vinden dan veel dialogen plaats waardoor het verhaal lekker blijft lezen en precies op het moment dat je als lezer wel weer wat actie zou willen, wordt dit verwezenlijkt. De actiemomenten zijn over het algemeen wel wat aan de korte kant. Ze maken snel weer plaats voor een periode waarin een of meerdere personages door een verwondering of ziekte moeten rusten. Dit is op zich niet heel erg, maar haalt af en toe wel de vaart uit het verhaal. Maar aangezien er dus meer nadruk ligt op de herstelmomenten en dialogen, krijgt dit boek wel een heel aparte en mooie eigenheid die ik nog niet veel ben tegen gekomen in YA boeken. Ook het idee achter het verhaal is erg sterk en zorgt ervoor dat het niet alleen om overleven gaat, maar ook om moraal, sociale kwesties en het vasthouden aan je menselijkheid. Het verhaal krijgt hierdoor een diepere laag dat je inlevingsvermogen op de proef stelt.

De toewijding van de personages aan elkaar is zo krachtig neergezet dat sommige momenten levensecht aanvoelen. Een verhaal met actie, maar waarin vooral aandacht besteed wordt aan de ontwikkeling van de personages, hun toewijding aan elkaar en aan vergevingsgezindheid.