‘De jongen die van de klif sprong en zacht terechtkwam’, kwam die daadwerkelijk zacht terecht?

Deze coming-of-age roman is het debuut van Stefan Raatgever (1981), popjournalist en interviewer van beroep. Met deze achtergrond is het haast niet meer dan logisch dan dat er in het boek een prominente rol voor muziek is. Die rol is er zeker (elke opening van een hoofdstuk en op chronologische volgorde) en het boek heeft zelfs een heuse eigen titelsong van Christon. Persoonlijk had ik verwacht dat de muziek waarnaar gerefereerd wordt, meer van deze tijd zou zijn, zodat het bekender en aansprekender voor de jeugd van nu zou zijn.

Want die jeugd van nu, daar is het boek voor. Je wordt meegenomen naar het laatste vwo-schooljaar van Alec en Björn. Zij worstelen met voor leerlingen herkenbare kwesties; “Weet je wat het probleem met leraren is? Ze doen alsof ze precies weten wat ze ons moeten leren, maar wie zegt dat wij nodig hebben wat zij ons onderwijzen?”. Alec worstelt nog een beetje meer en vraagt zich af wie hij is en op wie hij valt. Björn helpt hem wat, maar is het voldoende? Hij helpt hem zeker een stukje op weg in zijn zoektocht, maar om nou te zeggen dat hij volledig is geland en zacht is neergekomen is nog een stap te ver.

Het boek is zeer prettig geschreven en opgebouwd. In 32 relatief korte hoofdstukken word je dus meegenomen naar Het Vreeswijk College, een school met leraren zoals wij die allemaal wel kennen of gekend hebben; met typische docenten, puberhumor, schoolreizen en examengedoe. Wel denk ik dat het herkenbaarder is voor de bovenbouwleerlingen HAVO/VWO dan voor die van het VMBO; dit door de levensvragen, het filosofische en toch het gemiddeld twee jaar ouder en ontwikkelder zijn. De kaft is weer eens anders dan anders, en dat is toch ook waar het boek voor staat; alles is oké.