Even doorbijten door het eerste gedeelte

‘Het kerkhof van de zee’ is de tweede naar het Nederlands vertaalde roman van de hand van Aslak Nore. Zijn eerste boek Wolfsangel/dubbelspion uit 2017 was zijn eerste. Nore komt uit Noorwegen, is zoon van een schrijvende vader en heeft inmiddels zes romans op zijn naam staan.
‘Het kerkhof van de zee’ vertelt in het kort het verhaal rond de scheepsramp van het hurtigruten-schip DS Prinsesse Ragnhild op 23 oktober 1940. Dit is de basis van een verder fictief verhaal rond de familie Falck. Een gecompliceerde familie; gelukkig begint het boek met een stamboom die je er gedurende het verhaal vast een paar keer bij pakt om weer even te kijken hoe het ook alweer zat. Andere ‘complicaties’ binnen deze familie krijg je te lezen in het boek zelf; het verhaal speelt zich afwisselend af in het Noorwegen van nu, de Tweede Wereldoorlog en zelfs in het Midden-Oosten.
Het boek bevat 413 bladzijdes; 47 hoofdstukken en een pro- en epiloog. Met name in de eerste hoofdstukken is het soms lastig om het verhaal helder te houden vele (Noorse) namen en gebeurtenissen volgen elkaar snel op waardoor er wat losse eindjes ontstaan die niet allemaal verder in het boek worden afgerond. Met name het verhaal over de scheepsramp maakt het boek zeer interessant. De beschreven situaties in het Midden-Oosten zijn misschien iets teveel in het boek dat al over twee tijden en plaatsen gaat, maar is ergens ook wel origineel en actueel.
De hoofdstukken zijn goed te lezen; het eerste gedeelte is misschien wat taai, daarna kom je goed in het verhaal met verrassende wendingen.