Vermakelijke feelgoodroman

Anya Nieuwierra kennen we van bestellers als “Het bloemenmeisje” en “De Camino”, thrillers die je het liefst van het begin tot het eind aan één stuk wilt uitlezen. Samen met haar dochter heeft ze in de Coronaperiode deze feelgoodroman geschreven, over diezelfde periode, maar (gelukkig) niet als hoofdonderwerp.

“Ook dat nog “ is een feelgoodroman die je net als haar thrillers aan één stuk wilt uitlezen. Aan de hand van het dagboek dat moeder Roos en dochter Maddy schrijven, wordt je meegenomen naar hun levens die weer samenvallen doordat Maddy op straat komt te staan na een verbroken relatie en bij haar moeder intrekt. Op informele en vermakelijke manier kom je te weten wat hun onzekerheden, angsten, vermoedens en plannen zijn. Met ook nog oma Loes aan de zijlijn, (ex-) geliefden, werkperikelen en dus ook Corona.

Nieuwierra nam het deel van moeder Roos op zich en dochter Merel het deel van dochter Maddy en dat is terug te zien in het taalgebruik op een positieve manier. Met name het taalgebruik van de dochter is doorspekt met populaire termen en niets verhullende uitspraken. Hier moet je kennis van hebben om alle grappen te kunnen begrijpen. Het dagboek eindigt met een soort van epiloog; oma Loes haar boek wordt gelanceerd en oma doet een dankwoord waarin de meeste losse eindjes aan elkaar worden gebreid zodat je met een goed gevoel dit boek aan de kant kunt leggen. Ook dat nog.