Ingesneeuwd

Manouk vertrekt met vier collega’s naar de Italiaanse Alpen voor een midweek skiën, wellness en – hopelijk – een betere samenwerking. Want op kantoor is de spanning om te snijden. Maar zodra ze arriveren, sluit een hevige sneeuwstorm hen af van de buitenwereld. Al snel blijkt dat niet alleen het weer hen in de greep houdt...

Wanneer een van hen dood wordt aangetroffen in de vakantievilla, is niemand meer te vertrouwen. Verdacht gedrag, onuitgesproken conflicten en oude geheimen komen boven terwijl de sneeuw maar blijft vallen. En dan... wordt buiten nóg een lichaam gevonden.

Wederom een boek van Suzanne Vermeer wat zich erg gemakkelijk laat weglezen. De cover geeft al weer waar het verhaal zich afspeelt.

De hoofdstukken zijn niet al te lang waardoor het boek prettig te lezen is.

Het is wel je grootste nachtmerrie om onder het mom van teambuilding naar de Alpen af te reizen en aldaar blijkt dat je collega er een heel andere agenda op na houdt.
Zie je maar eens staande te houden als de woede gaat overheersen. Iedereen geeft elkaar de schuld van de situatie en iedereen ziet een verdachte in de ander en weet dit met argumenten te onderbouwen. Dat de argumenten niet allemaal op waarheid zijn gebaseerd, daar komt men lieverlee vanzelf achter, maar dan is het al te laat.

Het verhaal is wel enigszins bijzonder. Wie laat er nu zijn telefoon achter bij de leidinggevende, die deze vervolgens wegstopt in haar kamer. Het is al voldoende om de telefoons bij elkaar in de woonkamer in een kast te leggen, uitgeschakeld zodat ze geen geluid vormen.Dit doet wel een beetje middelbare school achtig aan en ik kan me niet voorstellen dat volwassenen hierin meegaan.
En om dan vervolgens ingesneeuwd te raken en van alles en iedereen verstoten te zijn. Het gaat er bij mij moeilijk in.

Maar met enige fantasie kun je je inleven in het verhaal. De dader is naar mijn idee al vroeg in het verhaal bekend ondanks dat het niet met zoveel woorden wordt toegegeven wijst er veel in die richting. Dat maakt het ook minder interessant om door te lezen omdat je het motief ook al weet.

Voor mij zijn boeken als onder andere die van Suzanne Vermeer goed om even tussen twee andere thrillers door te lezen. Juist omdat ze makkelijk weglezen en je er met mindere aandacht prima door het boek heen kunt werken.
Om die reden blijf ik ze dan ook lezen.

Neemt niet weg dat ik niet meer dan drie sterren kan geven. Mede omdat de verhaallijnen van de diverse boeken veel gelijkend zijn.