Uitzichtloos en tragisch, prachtig beschreven

Een prachtig geschreven, maar treurig verhaal.
Vuong weet je met zijn woorden te raken.
Donker en uitzichtloos, met hier en daar een klein lichtpuntje.

Wanneer de 19 jarige Hai op een brug in het kleine plaatsje East-Gladness een einde aan zijn leven wil maken, wordt hij daarvan weerhouden door de oude, licht dementerende Grazina.
Tijdens haar heldere momenten is zij een doortastende vrouw. Getekend door een oorlogsverleden maar met een sterke drive om te leven.
Hai, die met een verslaving aan medicijnen en drugs worstelt, ontfermt zich nu over de oude Grazina en werpt zich op als mantelzorger.
Er ontstaat een innige band tussen de twee, ook al lijkt hun beider levens op hun eigen manier uitzichtloos