Lezersrecensie
Een leven geleden!
Sarah Miller is een bekende auteur. Fans staan rijen dik te wachten voor een handtekening en een praatje. Ze neemt voor iedereen de tijd, maar de belangrijkste persoon in haar leven is Brianna, haat dochter. Tijdens een signeersessie ziet ze Jake, die als twee druppels op zijn vader Evan lijkt. Hij wil een boek voor zijn vader laten signeren. Brianna vraagt zich af hoe haar moeder Evan kent.
Sarah vertelt Brianna en Jake over de zomer van 1972 waarin ze Evan ontmoette. We volgen hen in deze zomer. We zien hoe ze elkaar steeds beter leren kennen, verliefd worden, genieten en afscheid moeten nemen.
Jake neemt Sarah en Brianna mee naar zijn vader. Dan ontdekken ze dat beiden veertig jaar lang, regelmatig aan elkaar dachten. En dat hun liefde nog steeds bestaat. Ze hebben hun leven geleefd zonder elkaar, maar toch ook met elkaar.
Het boek gaat over verlies, familie, armoede, geweld maar vooral over LIEFDE. Het wordt beschreven vanuit Sarah. Sarah die een moeilijke jeugd gehad heeft én toch zó positief in het leven staat en blijft staan.
Dit is het eerste boek van Jerrad dat ik lees. Maar man wat een mooie schrijfstijl. Ik zat er vanaf de eerste zin in. Gelachen en gehuild, ik had écht moeite om het boek aan de kant te leggen. De lat ligt hoog dit jaar.
Jerrad bedankt dat ik dit boek mocht lezen. Hopelijk is het tweede deel net zo mooi!
Sarah vertelt Brianna en Jake over de zomer van 1972 waarin ze Evan ontmoette. We volgen hen in deze zomer. We zien hoe ze elkaar steeds beter leren kennen, verliefd worden, genieten en afscheid moeten nemen.
Jake neemt Sarah en Brianna mee naar zijn vader. Dan ontdekken ze dat beiden veertig jaar lang, regelmatig aan elkaar dachten. En dat hun liefde nog steeds bestaat. Ze hebben hun leven geleefd zonder elkaar, maar toch ook met elkaar.
Het boek gaat over verlies, familie, armoede, geweld maar vooral over LIEFDE. Het wordt beschreven vanuit Sarah. Sarah die een moeilijke jeugd gehad heeft én toch zó positief in het leven staat en blijft staan.
Dit is het eerste boek van Jerrad dat ik lees. Maar man wat een mooie schrijfstijl. Ik zat er vanaf de eerste zin in. Gelachen en gehuild, ik had écht moeite om het boek aan de kant te leggen. De lat ligt hoog dit jaar.
Jerrad bedankt dat ik dit boek mocht lezen. Hopelijk is het tweede deel net zo mooi!
2
Reageer op deze recensie
