Lezersrecensie
Een ijskoude thriller die je moet blijven lezen tot de laatste bladzijde.
De crash - Freida Mc Fadden
*recensie*
Wat een topthriller! Freida McFadden stelt echt nooit teleur en De Crash is weer precies zo’n boek dat je in één ruk wilt uitlezen. Ik ben dol op haar schrijfstijl: kort, raak en altijd met die typische McFadden-mindtwist aan het einde waar je gewoon even van moet bijkomen.
In dit verhaal volgen we Tegan, acht maanden zwanger en onderweg naar haar broer terwijl een gigantische sneeuwstorm opsteekt. Alleen, moe, ongerust… en dan gaat het gruwelijk mis. Ze crasht en wordt gevonden door Hank, die haar mee haar huis neemt waar zijn vrouw Polly haar kan verzorgen. Zij is tenslotte een verpleegkundige. Klinkt als een redding, toch? Maar vanaf het moment dat ze die afgelegen woning wordt binnen gedragen voel je: hier klopt iets niet.
Het perspectief wisselt tussen Tegan en Polly, en precies die afwisseling maakt het verhaal zó lekker creepy. McFadden weet je voortdurend te laten twijfelen: wie spreekt de waarheid, wie verbergt er wat? De spanning bouwt subtiel op, steeds een tandje erbij, totdat je denkt dit komt nooit meer goed.
Wat ik zo knap vind: McFadden schrijft toegankelijk, maar psychologisch scherp. De personages voelen levensecht met al hun angsten, onzekerheden en half verzwegen motieven. Je denkt dat je weet waar het naartoe gaat… maar nee hoor. Ze pakt je bij de laatste hoofdstukken genadeloos bij je lurven.
En zoals altijd bij McFadden: die twist op het einde. Klein, genadeloos en precies genoeg om je met open mond achter te laten. Geweldig gedaan!
Ik heb genoten. Een dikke verdiende vier sterren!
Als je van thrillers houdt die snel lezen, heerlijk onder je huid kruipen en je tóch nog weten te verrassen… dan is dit er eentje die je moet oppakken.
*recensie*
Wat een topthriller! Freida McFadden stelt echt nooit teleur en De Crash is weer precies zo’n boek dat je in één ruk wilt uitlezen. Ik ben dol op haar schrijfstijl: kort, raak en altijd met die typische McFadden-mindtwist aan het einde waar je gewoon even van moet bijkomen.
In dit verhaal volgen we Tegan, acht maanden zwanger en onderweg naar haar broer terwijl een gigantische sneeuwstorm opsteekt. Alleen, moe, ongerust… en dan gaat het gruwelijk mis. Ze crasht en wordt gevonden door Hank, die haar mee haar huis neemt waar zijn vrouw Polly haar kan verzorgen. Zij is tenslotte een verpleegkundige. Klinkt als een redding, toch? Maar vanaf het moment dat ze die afgelegen woning wordt binnen gedragen voel je: hier klopt iets niet.
Het perspectief wisselt tussen Tegan en Polly, en precies die afwisseling maakt het verhaal zó lekker creepy. McFadden weet je voortdurend te laten twijfelen: wie spreekt de waarheid, wie verbergt er wat? De spanning bouwt subtiel op, steeds een tandje erbij, totdat je denkt dit komt nooit meer goed.
Wat ik zo knap vind: McFadden schrijft toegankelijk, maar psychologisch scherp. De personages voelen levensecht met al hun angsten, onzekerheden en half verzwegen motieven. Je denkt dat je weet waar het naartoe gaat… maar nee hoor. Ze pakt je bij de laatste hoofdstukken genadeloos bij je lurven.
En zoals altijd bij McFadden: die twist op het einde. Klein, genadeloos en precies genoeg om je met open mond achter te laten. Geweldig gedaan!
Ik heb genoten. Een dikke verdiende vier sterren!
Als je van thrillers houdt die snel lezen, heerlijk onder je huid kruipen en je tóch nog weten te verrassen… dan is dit er eentje die je moet oppakken.
1
Reageer op deze recensie
