Lezersrecensie
Het kan verkeren
“ Vreemd bloed “ geschreven door Marly van Otterloo
Een prachtig oud theekopje siert de cover maar over de inhoud kan je wel even nadenken.
Mare een stoere vlotte dame, met een eigen bedrijfje was dol op haar oma. Nu oma is overleden gaat zij een belofte aan haar oma gedaan inlossen. Een week voor Kerst gaat ze naar het zorghotel Villa Rietstijn om daar vrijwilligerswerk te doen. Oma kwam graag in het hotel en heeft het daar altijd naar haar zin gehad.
Mare heeft een latrelatie met de tandarts en tevens weduwnaar Harold. Hoewel hij graag zou willen dat Mare bij hem zou komen wonen kijkt ze toch nog liever even de kat uit de boom.
Harold vindt het maar niets dat ze weggaat en hoewel ze dol op hem is, is haar belofte aan haar oma heilig voor haar.
Eenmaal in het zorghotel met leuke interessante ouderen en een aantal vrijwilligers heeft ze het prima naar haar zin.
Wilma een wat oudere vrijwilliger, is goed in haar zorgtaken maar projecteert haar eigen frustraties af op de andere vrijwilligers en dat komt de sfeer niet ten goede.
Tijdens haar verblijf daar is het contact met Harold ronduit stroef te noemen en blijkt hij er zijn eigen agenda op na te houden en voor Mare is dat moeilijk te verteren
Het verhaal wordt vertelt vanuit het perspectief van Mare, Harold en Wilma, elk met hun eigen kijk op alles.
Het boek leest prettig en snel en het is een verhaal met een leuke insteek.
Het begint direct spannend met een rustig middenstuk en naar het eind toe loopt de spanning torenhoog op en ga je op het puntje van je stoel zitten.
Doordat oma gevraagd heeft om vrijwilligerswerk te gaan doen gaan de ogen van Mare open en kan ze duidelijk haar eigen weg kiezen.
Het boek heeft een prettige schrijfstijl en leest snel.
Een prachtig oud theekopje siert de cover maar over de inhoud kan je wel even nadenken.
Mare een stoere vlotte dame, met een eigen bedrijfje was dol op haar oma. Nu oma is overleden gaat zij een belofte aan haar oma gedaan inlossen. Een week voor Kerst gaat ze naar het zorghotel Villa Rietstijn om daar vrijwilligerswerk te doen. Oma kwam graag in het hotel en heeft het daar altijd naar haar zin gehad.
Mare heeft een latrelatie met de tandarts en tevens weduwnaar Harold. Hoewel hij graag zou willen dat Mare bij hem zou komen wonen kijkt ze toch nog liever even de kat uit de boom.
Harold vindt het maar niets dat ze weggaat en hoewel ze dol op hem is, is haar belofte aan haar oma heilig voor haar.
Eenmaal in het zorghotel met leuke interessante ouderen en een aantal vrijwilligers heeft ze het prima naar haar zin.
Wilma een wat oudere vrijwilliger, is goed in haar zorgtaken maar projecteert haar eigen frustraties af op de andere vrijwilligers en dat komt de sfeer niet ten goede.
Tijdens haar verblijf daar is het contact met Harold ronduit stroef te noemen en blijkt hij er zijn eigen agenda op na te houden en voor Mare is dat moeilijk te verteren
Het verhaal wordt vertelt vanuit het perspectief van Mare, Harold en Wilma, elk met hun eigen kijk op alles.
Het boek leest prettig en snel en het is een verhaal met een leuke insteek.
Het begint direct spannend met een rustig middenstuk en naar het eind toe loopt de spanning torenhoog op en ga je op het puntje van je stoel zitten.
Doordat oma gevraagd heeft om vrijwilligerswerk te gaan doen gaan de ogen van Mare open en kan ze duidelijk haar eigen weg kiezen.
Het boek heeft een prettige schrijfstijl en leest snel.
1
Reageer op deze recensie
