Het zal je familie maar zijn.

“ Zondaar “ geschreven door Saskia M.N. Oudshoorn.

De cover laat je een pad zien naar een prachtig huisje in de bergen met de besneeuwde bergtoppen op de achtergrond.
Quote : Het leven kan alleen maar achterwaarts worden begrepen terwijl we het voorwaarts moeten leven.
Het huwelijk van Karen van de Water loopt niet echt lekker en zij en haar partner Marten leven langs elkaar heen nu hun zoon het huis uit is. Ook het grote verdriet wat Karin met zich meedraagt doet daar geen goed aan.
Dan besluit ze om in haar eentje naar het Zillertal in Oostenrijk te gaan, waar ze een klein oud huisje van haar oma heeft geërfd om even helemaal tot rust te komen en te ontdekken wat ze echt wil.
Eenmaal in het huisje heeft ze een onbestendig gevoel maar kan er niet echt de vinger opleggen.
Ze raakt bevriend met de Nederlandse Anouk die met haar babydochter in een hotel verblijft.
Als dan haar zoon en haar man besluiten haar te komen opzoeken is niets meer zoals het was.
Er ontstaat een situatie die je niemand toewenst en waarbij niets zeker meer is. De spanning loopt steeds hoger op en zekerheden vallen weg met name voor Karen.
Het zijn korte hoofdstukken en de schrijfstijl beeldend zodat je soms een situatie voor je ziet. Het leest snel, is spannend en ook wel verdrietig.
Er zijn een aantal goede thema’s in het boek zoals wraak, schuld, leugens, en morele dilemma’s.
In hoever ken je de mensen om je heen en wat hebben sommige personen te verbergen. Hoe kan je daar op een goede manier mee omgaan zonder er zelf aan onderdoor te gaan.
Heel goed uitgelicht en beschreven waar je als lezer ook wel wat van zou kunnen leren.
Het plot laat zien hoe sterk mensen kunnen zijn in moeilijke tijden.